Home > > Tantaluskwelling

Tantaluskwelling

Voor wie er nooit komt, Bos en Lommer bestaat voor een groot gedeelte uit woonblokken met een binnentuin, gebouwd eind negentiende en begin twintigste eeuw als ik me niet vergis. Zelf woon ik ook in zo’n blok en kijk ik aan de achterkant uit op onze binnentuin. Jammer genoeg blijft het wel bij kijken. Waar enkele maanden geleden nog kinderen speelden, is het nu compleet verlaten. Alle deuren naar de tuin zijn dichtgetimmerd en de tuin ligt erbij als moderne tantaluskwelling, binnen handbereik maar onbereikbaar.

Dit alles is te danken aan enkele van mijn overgevoelige medebewoners. Die vonden de kinderen te veel herrie maken en bleven keer op keer klagen over overlast. Nu maken spelende kinderen een behoorlijke hoeveelheid herrie, maar om dat nou overlast te gaan noemen. Wat mij betreft hoort dat nog in de categorie normaal gedrag. De woningbouwvereniging dacht daar duidelijk anders over. De tuin is nu voorgoed afgesloten.

Voordat je denkt dat ik gewoon een beetje zielig wil doen over het verlies van mijn tuin (dat wil ik natuurlijk ook), ik heb ook nog een iets algemener punt. Eigenlijk zie ik nergens in Bos en Lommer ooit iemand gebruik maken van de binnentuinen. Ze worden altijd afgesloten door grote hekken. Heel raar vind ik dat. We hebben het altijd over ruimtegebrek in Amsterdam, over te weinig groen, over te weinig veilige speelplaatsen voor kinderen, en ga zo maar door. Tegelijkertijd sluiten we de veilige, groene ruimtes die we hebben af. Wat een verkwisting.

Wat er moet gebeuren? Alle binnentuinen moeten opengesteld worden voor iedereen. Zodat iedereen, niet alleen bewoners, kan genieten van het groen. Je zal je wel afvragen hoe dat dan samen moet gaan met de wensen van overgevoelige bewoners. De binnentuinen hoeven niet de hele dag geopend te zijn. Dat zou natuurlijk allerlei uiterst onaangenaam gedrag uitlokken (waar is het beter stiekem drinken dan in andermans binnentuin?). Wat wel goed kan, is het openstellen van de binnentuinen op vaste tijden. Als test zou bijvoorbeeld eens begonnen kunnen worden met elke woensdagmiddag van 13.00 tot 17.00 uur. Dat is waarschijnlijk zelfs voor de meest overgevoelige bewoners nog wel te overzien. Het openen en sluiten van de tuinen kan mooi gedaan worden door de groene pakjes die bedoeld zijn om de link te leggen tussen het volk en het stadsdeelraadbestuur. Zo ontmoeten zij elke week op vaste plaatsen de buurtbewoners, wat voor hun werk alleen maar handig kan zijn. Kortom, het lijkt mij geen slecht plan.


21 reacties op "Tantaluskwelling"

Merel
-1-  Merel:
Gans en geheel geen slecht plan.
Philip
-2-  Philip:
Bij de buren, in de Baarsjes, bestaat er volgens mij al sinds een eeuwigheid (in ieder geval voorzover mijn herinnering strekt, midden jaren 70) al iets dergelijks. Tussen de Admiraal de Ruijterweg en de M.H. Tromp straat is een parkje, met speelplaatsen, en dat park sluit ook op een gegeven ogenblik. (zes uur, als ik het wel heb).

De vermoedelijke reden dat dit niet overal lukt is dat er in dit tijdsgewricht per park ongeveer vier beleidsmedewerkers bij het stadsdeel nodig zijn, en die kosten geld.
Ingrid
-3-  Ingrid:
Gewoon je buren mobiliseren tegen deze ene terreurbuur. Want kindergeluid, da’s geen terreur, een tuin afsluiten voor kinderen, dat wel. Met een meerderheid achter je moet het lukken die tuin weer open te krijgen volgens mij. Daarmee moet je de woningbouw kunnen overhalen, en er is ook nog zoiets als wetgeving, als 70% van de bewoners vindt dat de tuin weer open moet, moet de woningbouw wel erg arrogant zijn om de tuin
dicht te houden.
Noorderlicht
-4-  Noorderlicht:
Formeer met andere geïnteresseerde buren een ‘tuincommissie’. Bedenk een plan om de tuin opnieuw mooi te maken en wat voor gebruik jullie er graag zouden zien. Overleg met de woningcorporatie: zij juichen dit soort initiatieven alleen maar toe en hebben vast een budget voor zo’n tuin. Noem het toverwoordje “leefbaar” en de woningbouw is als was in je handen…
Rik van der Helm
-5-  Rik van der Helm:
Een gemeenschappelijke binnentuin waar iedereen plezier aan heeft en zo min mogelijk overlast oplevert is inderdaad alleen te realiseren als er een aktieve groep is die de tuin beheert en toeziet op het goede gebruik ervan. Een tuincommissie is een goed idee. Nog mooier is als je er een rechtsvorm aan koppelt (stichting/vereniging) en afspraken op papier vast legt met de wbv over het gebruik en beheer van de tuin. Ik vind zelf kinderspeelgeluiden ook geen lawaai, maar realiseer je wel dat elke bewoner een andere belevenis kan hebben welke activiteiten overlast opleveren. Ik ben zelf bezig met het realiseren van een gemeenschappelijke daktuin. En hoe meer ik met mijn medebewoners discussieer over het gebruik ervan, hoe meer ik mij realiseer dat we het gebruik echt moeten beperken tot tuinieren en beleven van de tuin. Zodra we elkaar namelijk overlast gaan toebrengen, riskeer je ruzie en/of dat mensen delen van de tuin gaan afzetten om zich te kunnen afsluiten. Vorig jaar heb ik op een markt in de Pijp gestaan met een standje om het gemeenschappelijk gebruik van binnentuinen/daktuinen te promoten. Naast veel positieve reakties kreeg ik toen ook veel reakties van mensen die enorme overlast ervaarden.

Groet, Rik
aurelie
-6-  aurelie:
Donderdag 3 februarie 2005. Dit geeft mij niks van informatie want ik moet wete wat TANTALUSKWELLING wil zegge en wat het verhaal van hem is!!!
Wieland
-7-  Wieland:
Onze website gaat over het 21e-eeuwse Amsterdam, niet over het mythologische Griekenland, Aurelie. Dat gezegd hebbende: Tantalos was een rijke en machtige koning, en een zoon van de god Zeus. Helaas was hij ook nogal ijdel en arrogant. Toen hij de goden eens te eten ontving, slachtte hij zijn zoon en diende hem op als hoofdgerecht. (Dat vond hij kennelijk een goede grap.)
De goden hadden het in de gaten, en aten er niet van. Ze besloten Tantalos te straffen. Ze zetten hem in een vijver waar het water hem tot de lippen reikte. Tantalos had ontzettende dorst, maar steeds als hij wilde drinken zakte het water zodat hij er niet meer bij kon. Hij had ook enorme honger. Boven de vijver hing een tros druiven, maar steeds als Tantalos daarvan wilde eten, werden de druiven door de wind net buiten zijn bereik geblazen.

Een Tantaloskwelling onderga je dus als iets waar je erg naar verlangt, vlakbij is, maar je het toch niet te pakken kunt krijgen. Bijvoorbeeld een mooi boek over Griekse mythologie in de openbare bibliotheek, dat buiten je bereik blijft omdat je geen lenerspasje hebt. Gelukkig is daar in het Amsterdam van 2005 makkelijk iets aan te doen, want zo duur is dat niet (http://www.oba.nl).
Hannes Minkema
-8-  Hannes Minkema:
Wonen aan een prachtige binnentuin, maar er niet in kunnen omdat de stadsdeelraad het hek voorgoed op slot heeft gedaan. Dan binnen het stadsdeel verhuizen, en meemaken dat slechts enkele weken later diezelfde stadsdeelraad de binnentuin bij de nieuwe woning ook op slot doet. Kwalificeert dat zichzelf ook als Tantaluskwelling? Dachtet wel.
H.van Schie
-9-  H.van Schie:
Zeker 25 jaar was er een soort binnentuin van de gemeente als het mooi weer is dan had
je heerlijke rust. Nu heeft men een speelplaats gemaakt voor kinderen van de school die er ook aan grenst en zitten we met gillende kinderen die op plastic karretjes rondrijden. Lawaai in overvloed.
Gewoon kindergeluid is niet erg maar wanneer
de juf het gillen ook maar goedvindt is het
gedaan met gewoon in de tuin zijn.Binnentuinen moeten een rustplaats blijven. Degene die ervoor zijn moeten eens een dagje met die herrie erbij gaan zitten dan praten ze wel anders. We hebben parken zat in deze buurt vaak met kinderspeelplaats etc. Daar kan ook het geluid weg, wat niet kan tussen hoogbouw.
marscha
-10-  marscha:
wat betekent het spreekwoord tantalos kwelling?plies geef antwoord zit op school!!! kan het niet vinden!!!
Arnoud de Jong
@Marscha:
Als je het goed spelt, vind je het wél:
http://nl.wikipedia.org/wik...
Jeroen van Dam
-12-  Jeroen van Dam:
Ik vind het instellen van speciale “speeluurtjes” een slim compromis. Niet alleen voor gezamenlijke of openbare binnentuinen, maar ook voor de binnentuinen met privetuintjes op de begane grond. Nieuwe juppen-families in de 19e eeuwse wijken in Amsterdam beschouwen de tuin als duur betaald en compromisloos verlengstuk van hun woonkamer. Lekker in het (bijna) centrum van Amsterdam en toch een tuin. Jippie! Natuurlijk is het moeilijker om op straat te spelen tegenwoordig, natuurlijk is er weinig openbare speelruimte, maar moeten de mensen die ook af en toe rust wensen in de binnentuin als gevaarlijke, kinderen hatende en gestoorde gekken worden gekwalificeerd? Is het niet net zo egoistisch om je kind in Amsterdam op te willen laten groeien, omdat je de best of both worlds wilt combineren, lekker levendig in Amsterdam, lekker mediterraans, compleet met roseetje en barbecue op straat kunnen gaan zitten met mooi weer, je kinderen in de bakfiets naar school en als het nog niet zover is, of als het vakantie is, lekker de tuin in de hele dag, die kinderen. Buren? Overlast? Kinderen geven geen overlast! Basta!

Nou, stel je het EO programma “Schatjes” voor, 6 tot 12 uur lang gillen, schreeuwen, janken en jennen, en dat zowat ELKE (mooie) dag. In Kroatie zag ik in het stadje en op het strand tientallen spelende kinderen die bij elkaar minder lawaai maakten dan deze kinderen per stuk! Het kan dus echt wel anders, het kan echt beschaafder, er kan echt gespeeld worden en tegelijkertijd rekening worden gehouden met de 150 huishoudens die hier in 5 verdiepingen rond diezelfde tuin wonen. Ik vind een uur of desnoods 2 uur per dag niet erg, maar dit houdt gewoon nooit op, en ik woon er nog geen 10 meter tegenover, ik kan wel janken van ellende, ik word er echt flink gestoord van!

Ik probeer echt te relaxen, het van de andere kant te bekijken, ik kijk “Schatjes” om enig begrip op te kunnen brengen, maar hoe kan ik rustig worden, me niet proberen te ergeren, eventueel rustig te gaan praten met mijn buren, als ze je eerst volledig ongevraagd en ongewenst opzadelen met tot aan krankzinnigheid grenzend lawaai. Ben ik zuur, oud, heb ik een probleem, ben ik niet fris in mijn hoofd, en/of ben ik jaloers dat ik zelf geen al dan niet krijsende kinderen heb? Of is het toch gewoon puur en super asociaal om je kinderen de hele dag in de tuin te dumpen en zelf meestal en liefst binnen te gaan zitten achter het dubbel glas (dat huurders in deze buurt niet hebben)? Kunnen we afspreken dat je je kinderen voortaan van 12 tot 3 ongelimiteerd buiten mag laten spelen, zonder toezicht, volop krijsen is dan toegestaan. Maar buiten die uren houdt je je kinderen stil, je leert ze zachtjes te praten en naar binnen te lopen om wat te vragen, je houdt buiten de speeluurtjes voortaan toezicht en rekening met je buren.

Oh ja, nog een heel simpele tip: ga je klussen met mooi weer? Doe dan de deur dicht! Laat niet de hele buurt meegenieten, als jij klaar bent dan begint namelijk jouw buurman te klussen. Als je nou afspreekt de deur dicht te houden heeft iedereen minder last...
Theo
-13-  Theo:
Kinderen spelen niet meer, ze gillen en krijsen. Gebrek aan opvoeding, dus terecht dat de buren de tuin afsluiten.

Ooit gehoord van het recht op woongenot, Juno en Ingrid?
Henk
-14-  Henk:
Zouden kinderen die opgevoed worden met het idee dat gillen en krijsen een recht is, niet later ook als volwassenen eerder gaan schreeuwen en eerder hun geduld verliezen?

Waar is Vader's vlakke hand gebleven die op de billen der kinderen neerslaat bij overstijging van een maximum geluids niveau?

Het is geven en nemen. Kinderen moeten wel kinderen blijven en een beetje spelen en af en toe wat geluid moet kunnen. Maar kinderen hebben ook opvoeding nodig. In de natuur krijgt een wolfje ook een knauw van moeder wolf als ie op het stupide af zit te blaffen. Ouders die hun kinderen niet leren dat je niet zomaar als een malloot moet lopen te gillen en krijzen zijn IMHO ouders die de opvoedtaak wellicht iets serieuzer moeten nemen.
Theo
-15-  Theo:
Precies. Kinderen zoeken van nature grenzen op, het is aan volwassenen om die grenzen te stellen.

Nooit andersom.
sanne
-16-  sanne:
@ Henk
Ja, goed idee! Laten we kinderen gewoon gaan slaan. Het is tenslotte algemeen bekend dat kinderen heel stil worden van een flinke klap. Inderdaad de perfecte oplossing voor geluidsoverlast.

Wat een onzin zeg. Altijd maar weer teruggrijpen naar het verleden en naar methoden waarvan nooit is aangetoond dat ze het gewenste effect hebben.
Je moet kinderen helemaal niet slaan. Nooit. Kinderen zijn prima in staat om te leren zonder dat je geweld gebruikt. Want wat die kinderen van jou leren, ome Henk, is dat je (over)last, irritatie, ongehoorzaamheid (kortom, problemen) oplost met geweld.
En we kunnen allemaal wel bedenken hoe dat eruit zal komen te zien als die kinderen een jaartje of 15 ouder zijn...
Theo
-17-  Theo:
Pak ze in plaats van geweld een privilege af. Zoals een speeltuin bijvoorbeeld. Dan leren ze dat slecht gedrag tenminste niet wordt beloond.
Henk
-18-  Henk:
@Sanne
Ja, goed idee! Laten we kinderen gewoon gaan slaan. Het is tenslotte algemeen bekend dat kinderen heel stil worden van een flinke klap

Je sarcasme is volledig onterecht. De hedendaagse fobie tegen de eenvoudige correctieve tik is juist absurd. Niemand advoceert dat je kinderen lam en lens moet slaan. Dat is een ander uiterste wat mensen zoals jij er graag van willen maken, maar wat natuurlijk nergens op slaat.

Ik snap dat het moeilijk voor je is, maar denk eens na. Kijk naar de natuur. Hoe arrogant zijn wij als mens om even in, wat is het, 20, 30 jaar te bepalen dat een eenvoudige tik slecht en dat het nooit bewezen is dat het helpt?

Wat is jouw volgende stap, die kat ervan overtuigen dat ze haar kittens niet mag slaan omdat nooit is bewezen dat het daardoor betere katten worden later? Zie je nou niet de onzin van je eigen argumenten in?

We gaan geen 'geweld' tegen kinderen gebruiken en we 'molesteren' ze ook niet. Wel geven we een eenvoudige tik om duidelijke grenzen aan te geven als ze iets verkeerd doen en natuurlijk belonen we ze met liefde en lovende woorden als ze juist iets goed doen. Ja, dat kost je als ouder 'iets' meer moeite dan gewoon oordopjes in doen en de deur dicht trekken en “zo'n-goede-ouder-zijn-omdat-je-de-kinderen-alles-laat-doen-wat-ze-willen”.

En laat ik je nog wat vertellen wijfie, veel mensen van mijn generatie (en ik ben nog niet eens zo oud) kregen vroeger gewoon af en toe een tik als dat nodig was, als we het er naar maakte. En we zijn gewoon goed terechtgekomen, ik denk beter als die paar kinderen van wie toen al de ouders geen opvoeding gaven en waar de kinderen alles mochten. En nee, ik heb geen wrok tegen mijn ouders vanwege die tik. Sterker nog, in mijn ogen is mijn moeder het liefste mens in de wereld en dat vond ik vroeger ook al!
Theo
-19-  Theo:
“Wie zijn kind liefheeft, spaart de roede niet.” ~ Samuel Butler, 1664.
Henk
-20-  Henk:
Goede Theo! Ik ken er nog 1, wat meer algemeen:

“Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.”
Theo
-21-  Theo:
Mooi, mooi. Ook een goeie, maar waarvan je als kind op tilt slaat:
“Dit doet mij meer pijn dan jou.”

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.