Het Muziekgebouw aan het IJ is een verrijking voor de stad, geen twijfel over mogelijk. Het ligt prachtig aan dat IJ, het heeft twee prachtig concertzalen, bovendien is het een mooi gebouw en heeft het een schitterend terras, waar het op een zomerse avond heerlijk toeven is.

Het gebouw betreed je middels een ranke, enigszins zwevende loopbrug vanaf de IJ-boulevard. Een schitterende brug, maar er is iets mee. Ik ken inmiddels twee mensen die onafhankelijk van elkaar deze brug eng vinden. Eng om over heen te lopen en dat is vervelend voor een loopbrug en voor die mensen. Als je neiging tot hoogtevrees hebt, is het ook een enge brug. De zijkanten geven een heel open indruk door de dunne stalen kabels waarmee die zijkanten zijn geconstrueerd. Je hebt het idee dat als je struikelt je hop! zo naar beneden kunt rollen. Je kunt natuurlijk niet naar beneden rollen, die kabels houden je wel tegen, maar hoogtevrees is een gevoel en dat zegt: enge brug! Toen er laatst een concert was en er allemaal fietsen tegen de zijkanten van de brug aanstonden, was het hoogtevrees gevoel meteen weg. Het was ineens een gewone brug. Bij de constructie van het gebouw is enorm veel glas gebruikt, wat het een heel open karakter geeft. Misschien een beetje te open. Ik ben zo iemand die met de gedachten elders, tegen een glazen deur aan kan lopen, met alle gevolgen van dien. Ik bespaar u de details. Het glas in het Muziekgebouw aan het IJ nodigt bijna uit om er tegen aan te botsen. In het Muziekgebouw is men daar zelf blijkbaar ook van overtuigd. Bij een aantal deuren zijn er met tape wat strepen aangebracht op ooghoogte om aan te geven van Hee! ik ben een glazen deur, niet door mij heen lopen! Binnen bij restaurant Star Ferry zijn er met diezelfde tape een soort pijlen op de deuren aangebracht. Die waarschuwen me wel dat er een glazen deur is, maar op een of andere manier verwarren ze me ook. Hoe moeten ze open?

Toen ik er gisterenochtend was om wat foto’s van deze fenomenen te maken, bewees ik in ieder geval mezelf dat het voor mensen zoals ik een gevaarlijk pand is. Enigszins met mijn gedachten bij de foto’s, wilde ik naar buiten lopen bij de ingang van Star Ferry. Doingggg… Tegen de glazen wand aan geknald.

Wat zijn uw ervaringen? Ken ik geheel toevallig de enige twee aan hoogtevrees lijdende personen met interesse in het Muziekgebouw en ben ik zelf een kneus die maar het beste omzwachteld in verband dit soort panden kan betreden? Doe me een lol, ga er eens kijken.