"Waarom hebben jullie het helemaal niet over Sail gehad?" zult u zich misschien afvragen. Dat zit zo: wij waren er niet. Het is namelijk een goed gebruik om als rechtgeaarde Amsterdammers bij een mega-evenement dat meer dan twee miljoen bezoekers trekt de stad verlaten. Om plaats te maken, zogezegd.
Maar niet getreurd, de vuilnis ligt er allemaal nog, dus dan kunnen we het dáár over hebben.

Vandaag gaan de vuilnismannen weer aan de slag om de achterstand weg te werken die ze door een week staken hebben opgelopen. Sommigen spreken er schande van dat onze vuilnislieden het werk hebben neergelegd tijdens Sail. Mij zult u daar niet over horen, want waar één staakt hebben er doorgaans twéé schuld. De stadsreinigers wachten geloof ik al een tijd op een CAO, de gemeente hield de poot stijf en dus moest de druk worden verhoogd door tijdens Sail te staken.
Zoiets heet 'strategie', maar volgens mij werkt die strategie niet. Immers, wanneer de gemeente aan de eisen had toegegeven om Sail te vrijwaren van de stank, zijn ze straks bij élk evenement de klos.
Dat was dus toch minder slim bedacht van de vakbonden. Het enige dat ze eruit hebben gesleept is een week dubbel hard werken. Heeft die staking dan helemaal niets opgeleverd? Jazeker wel! Als onbedoeld neveneffect is eens te meer de noodzaak van een schoon en zuiver stadsbestuur benadrukt. Want in de Telegraaf stond een ingezonden brief van meneer J. Dikkes. Hij vond -kort samengevat- dat wanneer bestuurders zichzelf riante onkostenvergoedingen, bonussen en salarisverhogingen toebedelen, de vuilnismannen een paar stuivers extra niet onthouden mag worden.

Kijk, en juist om te voorkomen dat je dit soort argumenten om je oren krijgt, moet je als gemeenteraadslid altijd zorgen dat je eigen financiële straatje blinkend schoon is!