Home > > Minder politici? Laat maar zitten

Minder politici? Laat maar zitten

Iemand klaagde pas in een reactie over 'het bizarre aantal politici (ruim 400!!)' in Amsterdam. Iemand anders haalde Mark van der Horst aan, die in 2004 al zei dat het met 50% minder politici een stuk beter en goedkoper kan. En het Amsterdams Stadsblad droeg deze week een steentje bij, door de stelling 'Minder politici, het kan' voor te leggen aan de lijsttrekkers van drie politieke partijen.

Ruim 400 politici lijkt veel voor een stad die deel uitmaakt van een land dat door 251 politici bestuurd wordt: 225 leden van de Eerste en de Tweede Kamer, 16 ministers en 10 staatssecretarissen. Maar in Amsterdam gaat het niet om één politieke structuur, maar om 15 structuren. Die van de centrale stad en die van 14 deelraden. Het is gemakkelijk om te roepen dat dat minder kan - sommigen vinden zelfs dat halveren een goed idee is - maar is wat kan ook wenselijk?
Wat de centrale stad betreft, bestaat er een goed argument voor terugdringen van het aantal raadsleden, namelijk het overdragen van taken aan stadsdeel Centrum vier jaar geleden. Voor de deelraden bestaat zo'n argument niet, daar lijkt eerder het grote getal van alle politici samen de doorslag te geven, dan wat goed is voor de deelraden.
Daar hebben we er veertien van, elk met 17 tot 29 raadsleden, een aantal dat is gebaseerd op het aantal inwoners per stadsdeel. Stel dat we dat aantal flink gaan terugdringen, nou vooruit, we halveren alles. Wat gebeurt er dan?



Ik neem mijn eigen stadsdeel, stadsdeel Centrum als voorbeeld. Nu: 27 zetels, verdeeld over 7 politieke partijen. PvdA en VVD hebben elk 7 zetels, GroenLinks heeft er 6, D66 3, Amsterdam Anders 2 en Mokum Mobiel en het CDA hebben elk 1 zetel. Halveren we het aantal zetels, zodat er afgerond naar boven 14 overblijven, dan komen er nog maar 6 partijen in de raad. De 4,4% van de stemmen die het CDA kreeg in 2002, zou niet langer genoeg zijn om de kiesdeler te halen, we hebben dus om te beginnen een hogere kiesdrempel gecreëerd.

Dan de rest: PvdA en VVD krijgen elk 4 zetels en GroenLinks 3, wat op het eerste gezicht redelijk overeenkomt met de huidige verhouding. De grootste verschuiving vindt plaats bij de overige drie partijen, die elk nog maar 1 zetel overhouden. Vooral pech voor D'66, dat nu nog drie keer zo groot is als Mokum Mobiel en opeens even groot, of klein, wordt.

Zetten we de stemkracht van elke partij om in een percentage, dan wordt het verschil nog duidelijker:
D'66 heeft nu 11,1% van de stemmen, Amsterdam Anders 7,4% en de mening van Mokum Mobiel en het CDA staat voor 3,7% van de raad. In het model met 14 zetels krijgen ze elk, op het verdwenen CDA na, 7,14% van de stemmen. En de partijen die het dagelijks bestuur vormen, VVD en PvdA, gaan er ook op vooruit, want waar die nu samen 51,8% van de stemmen bezitten, stijgt dat in het 14-zetels-model naar 57,1%.

Even het aantal raadsleden halveren mag dan leuk klinken, in de praktijk betekent het dat de politiek weer een stapje verder van de burger komt te staan, omdat een groter deel van de bevolking, dat deel dat op kleine partijen stemt, minder invloed krijgt. Dat bestuurt misschien dankzij de afgenomen oppositie wat gemakkelijker, maar daarvoor zijn de stadsdeelraden niet opgericht.

negentien reacties op "Minder politici? Laat maar zitten"

de raadsheer
-1-  de raadsheer:
“Lodewijk Asscher is een welbespraakte erudiete politicus die het zowel in woord als geschrift uitstekend doet.

Hij geeft in zijn boek een heldere toekomstvisie van hoe het zou moeten. Probleem van alle politici is dat hun plannen (stap1)weliswaar lumineus zijn, echter de uitvoering (stap 2 tm 10) blijkt vaak niet praktisch haalbaar en duurzaam doordacht.

Waar vele forumbezoekers op wijzen (hetgeen door Asscher en alle overige politici wordt doodgezwegen) is het bizarre aantal politici (ruim 400!!) dat Amsterdam rijk is. Dit aantal staat in geen verhouding tot de door hen geleverde kwalitatieve en kwantitatieve prestatie naar de burger.

Waar het bij Asscher en andere politici aan ontbreekt is zelfreflectie over herijking van de eigen politieke status quo. En dat is jammer.”

Bovenstaande heb ik in eerder stadium op dit forum geplaatst, hopende op een fundamentele herbezinning van de huidige vigerende politieke elite.
Edoch, de werkelijkheid is bedroevend. Van het dichter bij de burger brengen van bestuur(waar de deelraden voor zijn opgericht)blijft een pover resultaat over.
Alle, welhaast megalomane mini-wethouders, houden zich liever bezig met onhaalbare prestige projecten ter meerdere ere en glorie van zichzelf.

Conclusie: het regelsysteem dient gewijzigd te worden door stimulering van burgerszelfbestuur.
de raadsheer
elsbeth
-2-  elsbeth:
Marleen, ik kan jouw redenatie niet helemaal volgen. Natuurlijk is het niet zo dat nu de helft van alle politici dan maar weggestuurd dienen te worden en we laten alles bij het oude. Nee, er moet een totale herziening komen. Gewoon geen politiek aangestuurde deelraden, in Amsterdam is dat dodelijk voor een goede ontwikkeling van de stad als geheel. Het is toch gewoon belachelijk dat elk stadsdeel haar eigen beleidsregels opstelt? Centraal beleid en uitvoering moet naar maatwerk. Dat zou al een slok op een borrel schelen. Daarnaast levert dat een enorme bezuiniging op. Immers, niet iederstadsdeel haar eigen vuilniswagens, eigen onderhoudsdiensten, eigen logo, etc.etc. Daar moet het meer over gaan.
J. Krijnen
-3-  J. Krijnen:
“Gewoon geen politiek aangestuurde deelraden, in Amsterdam is dat dodelijk voor een goede ontwikkeling van de stad als geheel. Het is toch gewoon belachelijk dat elk stadsdeel haar eigen beleidsregels opstelt? Centraal beleid en uitvoering moet naar maatwerk.”

Ik ben het hier helemaal mee eens ik vindt het de meest logische stap vooruit voor deze stad. De belemmerende werking die de stadsdeelraden hebben op de inwoners van Amsterdam is schandalig. Het zou hier niet alleen meer over moeten gaan, het is hoog tijd dat er wat wordt gedaan aan deze bestuurlijke spagetti.

Afschaffen van de stadsdeelraden staat hoog op de politieke agenda van Liberaal Amsterdam. Kijk even op de website http://www.liberaalamsterda...

Praten is ok, maar wie echt anders wil in deze stad moet ook iets doen: Anders stemmen.
daniel s
-4-  daniel s:
je onderliggende criterium om te beslissen of iets de kloof tussen burger en politiek vergroot is dus in dit geval het criterium 'representativiteit', oftewel, jij vindt dat de doorsnee burger die boos wordt omdat hij een kloof ervaart, die kloof ervaart omdat hij/zij zijn/haar stem niet in het betreffende parlement terughoort.

DAt hoeft echter niet zo te zijn. Kijk naar de amerikaanse democratie: daar wordt voor controlerende organen en voor uitvoerende organen gebruik gemaakt van een first past the post systeem met een districtenstelsel. gevolg is zeer hoge kiesdrempels: voor alternatieve partijen is het zeer moeilijk om in het parlement te komen. Toch ervaart de doorsnee burger daar niet per sé een grotere kloof tussen burger en politiek.

De reden hiervoor is simpel. De doorsnee burger verwacht inderdaad representativiteit maar wil nog veel liever effectiviteit. En die twee gaan ten koste van elkaar: meer representativiteit betekent meer verschillende partijen, betekent meer mogelijke coalities, betekent ingewikkelder parlementspolitiek, betekent meer hindermacht en dus meer achterkamertjespolitiek. Anders gezegd: representativiteit leidt tot besluiteloosheid en gelul. En dát is wat de doorsnee burger ervaart als hij/zij het heeft over een kloof.
daniel s
-5-  daniel s:
overigens: DE specialisten van het Administrative Costs of Elections project stellen dat het ideale formaat van een vertegenwoordigend orgaan qua aantal zetels ongeveer gelijk moet zijn aan de derde machtswortel van de populatie:

http://www.aceproject.org/m...

doen we even alsof amsterdam 1 miljoen inwonerd heeft, dan komen we op een streefaantal raadsleden van:

(derdemachtswortel van 1000000) = 100

Een nadere verkalring over waar deze formule vandaan komt vind je op betreffende site. Het heeft te maken met de ideale balans tussen representativiteit en effectiviteit, wie had dat kunnen verwachten?
f.bol
-6-  f.bol:
En wat zou dat inhouden: de gementeraad + B&W stellen we voor het gemak op 50 politici. Vervolgens zou je dan, als je het persé wilt, nog een apart bestuur voor Zuid-Oost, Noord en Nieuw-West kunnen aanhouden met zo'n 15 ploitici elk. Met beperkte bevoegdheden onder centrale aansturing. Nog beter: een wat grotere gemeenteraad (60), waardoor de representativiteit gewaarborgd is, en helemaal geen deelraden meer. De stadsdeelkantoren kunnen dan worden gebruikt voor gemeentelijke diensten en servicepunten voor de burger. Centrale politieke aansturing, decentrale uitvoering. Die 60 gemeenteraadsleden + een iets groter college B&W komt overeen met de formule van Daniel. We hebben tenslotte zo'n 800.000 inwoners
PanMan
-7-  PanMan:
Dat is natuurlijk een beetje een rare redenatie, want dan kun je hem ook omkeren: Laten we 2x zo veel politici aannemen, dan kan je nog kleinere splinterpartijtjes oprichten. Of 4x zo veel. Net zo lang tot iedereen in de raad zit, om zijn belangen te behartigen: DAN heb je pas een directe democratie!
Ik zie de partijén al voor me: Zuid-zuid-west-pijpbelangen! Albert Cuyp even kant! Haarlemmermeerplein Hoog! Dat staat misschien heel dicht bij de burger, maar garandeert ook dat er nooit meer iets nuttigs gebeurt.
Probleem is natuurlijk dat al die politici
1: geld kosten. Geld dat niet gebruikt kan worden voor andere dingen, en geld dat ergens vandaan moet komen. En:
2: Zich ergens mee bezig gaan houden. Daardoor wordt de politiek minder efficient (met meer mensen die zich ergens mee bezig houden, wordt een organisatie minder snel), en komen er ongetwijfeld regeltjes en voorstellen voor de grootst mogelijke onzin.
Ik zeg niet de wijsheid in pacht te hebben waar de ideale grootte ligt, maar ik vind de huidige grootte en vooral kostenstructuur (mooi geïllustreerd door het gedoe rond het stadsdeelkantoor voor stadsdeel centrum), gevoelsmatig al te groot.
daniel s
-8-  daniel s:
QED Marleen - dit vraagt om een reactie van jouw kant!
f.bol
-9-  f.bol:
Panman had het niet helemaal begrepen: Ook ik vind de huidige omvang véél te groot en in mijn “voorstel” neemt het aantal politici dus met 75% af.
f.bol
-10-  f.bol:
Misschien verkeerd begrepen, Panman had het natuurlijk over het stuk van Marleen. Dan heeft hij/zij weer helegaar gelijk.
-11-  :
@Daniel: volgens de methode waarnaar je verwijst, zou Amsterdam dus op een raad met ongeveer 93 leden uit moeten komen, veel meer dan nu het geval is.
F.Bol verdeelt dat aantal vervolgens over Centrale stad en stadsdelen, wat me een vreemde methode lijkt. Dan kunnen we ook wel beginnen met ongeveer 250 vertegenwoordigers voor heel Nederland en die vervolgens gaan splitsen in nationaal parlement, provinciale en gemeentelijke vertegenwoordiging, zodat er voor heel Amsterdam nog maar een paar mensen overblijven.

Ik denk dan ook dat je zo'n rekenmodel uitgaand van miljoenen burgers, niet zo maar even om kunt zetten naar stadsdeelniveau. Doe je dat wel, dan komt stadsdeel Centrum ongeveer op 9 raadsleden uit, 3 voor PvdA en VVD, 2 voor GroenLinks en 1 voor D'66, waarmee slechts 77,3% van de kiezers vertegenwoordigd is in de raad. Dat lijkt mij niet wenselijk.

Algemeen: ik had misschien duidelijker moeten maken, dat het vooral de in mijn ogen willekeurige roep om minder politici is, die me tegenstaat, die vaak als bijklank heeft dat die politici er alleen zitten om zichzelf te verrijken, danwel bezig te houden, zonder dat er een achterliggende gedachte, evenredige vertegenwoordiging, achter zit. Het is heel iets anders wanneer iemand bepleit dat er minder stadsdelen zouden moeten zijn, of bijvoorbeeld gericht het aantal stadsdeelwethouders van sommige stadsdelen ter discussie stelt.
Egbert Rozeboom
-12-  Egbert Rozeboom:
MINDER RADEN, MEER ZETELS?

Een rekensom per stadsdeel, Marleen, is een beetje een non-issue. De discussie van de afgelopen jaren - ook o.a. door Marleen Barth van de PvdA - gaat vooral over de verschillende gremia waarin bestuurders en lokale politici elkaar tegenkomen. Er is laatst nog een rapport verschenen over de acht verschillende bestuurslagen in de randstad als ik me niet vergis.
Ook het gegoochel met een zogenaamde ideale verhouding gaat in deze context mank want als centrum-stad in de noordvleugel van de randstad spelen nou eenmaal een aantal complexere issues door elkaar dan bijvoorbeeld in Apeldoorn en Assen het geval is, waar die formules misschien wel opgeld doen.

De oorspronkelijke dichterbij-gedachte; uit de 70-er jaren van de vorige eeuw is intussen ook volledig achterhaald door de participatie van burgers in de gemeentelijke politiek. De afgelopen vier jaar heeft iedereen kunnen zien dat de hoofstad van Nederland zijn eigen Stiefbeen & Zn. in de gemeenteraad heeft zitten. En dat anderen een partijtje starten zoals sommigen voor zichzelf met een zaak beginnen: De ondernemer achter Mokum Mobiel deed beide. Inmiddels staan burgers zo dicht op de politiek dat bestuurders er moedeloos van worden, zoals bij de kwestie Centrum - Westerpark waar geen inspraak meer voorzien was rondom het traject van het te verhuizen loket voor daklozen, lees junks uit de binnenstad. In no-time was er een bewonersvereniging opgericht die in omvang de lokale PvdA naar de kroon steekt en het besluit tot aanvaardbare verhoudingen wist terug te brengen; het stadsdeelgebeuren desondanks.

Tijden veranderen. Met o.a. electronische ter visie legging op interactieve websites van (deel-)gemeenten, is afstand praktisch gesproken alleen nog een issue als je als burger iets op moet halen bij een loket. Heb je daar een wijkparlement voor nodig? Voor verkeer en veiligheid, huisvesting, het beheer van de openbare ruimte, onderwijs, werk en inkomen, ouderen- en zuigelingenzorg kun je toch echt wel toe met zeg < 60% van het huidige aantal politieke stadsdeelkamers lijkt me. De grap is dat je daarmee dan wel weer grotere raden kunt inrichten in minder, laten we zeggen acht, stadsdelen. Je ziet, minder is meer. Benieuwd hoe die tabel van jou er uit komt te zien Marleen, als je Westerpark, Oud-West, de Baarsjes en Bos en Lommer samenvoegt tot een deelraad van 23 zetels. Maak je daarbij geen zorgen over verhoudingsformules e.d. Je kunt tenslotte altijd een nog een randje Oud-West aan Oud-Zuid laten of een stukje Westerpark aan Binnenstad toevoegen, mocht je scheve ogen krijgen bij de buren.
Bart
-13-  Bart:
“..maar daarvoor zijn de stadsdeelraden niet opgericht”

De uitsmijter van het stuk dat Marleen schreef bleef me door het hoofd spoken. De laatste zin leek te suggereren dat Marleen, en wij, eigenlijk allemaal heel goed weten (of wisten), waarom die stadsdelen dan wel opgericht waren. Ik durf hier de stelling aan dat de meeste inwoners van Amsterdam inclusief de politici en ambtenaren dat niet (meer) weten.

Het lijkt ook nog iets anders te suggereren (vergeef me als het niet zo is), namelijk dat het toenmalige doel (wat was dat dan?), nu nog steeds het middel (oprichting en of instandhouding van de stadsdelen) heiligt.

Zo klinkt het en dat zou een raar betoog zijn, omdat het overduidelijk is dat stadsdelen vrijwel allemaal doelloos ronddobberen op de woeste baren van het grote-stads-gewoel. Als ik het wel heb werden stadsdelen ingevoerd ter emancipatie van de burger (en het breken van de ongelegitimeerde macht van toenmalige 'burger of wijk organen'). Het stadsdeel als bestuurlijk en democratiserend middel is veel te sterk, en al van af het begin haar eventuele doelen voorbij geschoten. De gemiddelde burger emanciperen is gelukt, of lukt niet (langer) met dit 'stad verdelende' middel.
daniel s
-14-  daniel s:
ik denk inderdaad, marleen, dat je terecht isoleert dat de doorsnee burger te makkelijk roept dat 'het de schuld van de politiek is' en die mensen worden te makkelijk neergezet als 'geldgraaiers' en 'zallenvullers'. Goed punt waar ik het mee eens ben:politiek is een moeilijk iets, want uiteindelijk gata het over de vraag: hoe leven wij burgers in een democartische samenleving samen? Hoe coordineren en prioriteren we onze verschillende en soms zelfs tegenstrijdige belangen?

Ik vrees echter dat je die belangrijke vragen geen recht doet door als het ware 'in' de discussie te gaan zitten - door de argumenten tegen een inkrimping van het aantal bestuurders op te sommen laat je niet precies zien wat er dan mis is met de argumenten vóór een inkrimping. Hoe briljant je die tegenargumenten ook brengt, je verliest het dan altijd van je tegenstander: die hoeft alleen maar jouw argumenten weer onderuit te halen of uberhaupt te betwijfelen, met als resultaat dat aan het eind van het debat jouw tegenargumenten betwijfeld zijn en de voorargumenten nog steeds staan: want die zijn niet besproken. In dit geval was misschien de directe aanval beter geweest, in mijn ogen dan.

Hoe je die formule nu precies moet toepassen: zoals je kunt lezen op de site, het gaat om een optimalisering van communicatiekannalen: enerzijds communcieert de vertegenwoordiger met de burger, anderszijds communiceert de vertegenwoordiger met zijn medevertegenwoordigers. het aantal vertegenwoordigers wat in de praktijk maar ook in theorie het beste die communicatie optimaliseert is ongeveer de derdemachtswortel van de gehele bevolking (onderaan lees je een preciezere versie, uit mijn hoofd zegt de dat het de derdemachtswortel van twee maal de actieve bevolking moet zijn).

het gaat hier dus om de optimale verhouding in één bestuursgebied: dat zegt niks over wat een bestuursgebied moet zijn. Gaat het om heel amsterdam, dan kom je, met dank aan marleens zakjappaner uit op 93. Dat zouden dus zowel de hele stad als de stadsdelen bij elkaar moeten zijn. Dan hebben we er nu dus veel te veel. Wanneer je het per stadsdeel bekijkt dan zou je misschien wel ongeveer goed uitkomen.

Maar let op: de formule refereert aan parlementen, oftewel de controlerende organen, niet de uitvoerende.

En dat brengt me op de issue van uitvoerende organen: want iemand anders merkte terecht op dat we verzuipen in de verschillende bestuurslagen. Die verschillende berstuurslagen zijn gebouwd volgens een primitief subsidiariteitsbeginsel (naar de geest van THorbecke) namelijk dat problemen op dezelfde geografische laag moeten worden opgelost (= uitvoering) als waar ze ook spelen. Nu er meer en meer sociale taken toebedeeld worden aan overheden is dat problematisch want sociale problemen houden zich niet aan geografische grenzen (een verklaring van waarom dat zo is moet u vragen aan professor Theo Toonen, de expert op het gebied van onze bestuurslagen).

Die complexere problematiek leidt dus tot meerdere en door elkaar lopende bestuurslagen. Maar dergelijk bestuur is uitvoerend, niet controlerend. Helaas zijn in ons bestuur die twee machten erg met elkaar verbonden: wij kiezen één keer voor zowel het uitvoerende als het controlerende orgaan op drie verschillende niveau's: lokaal, provinciaal en nationaal. Mijns inziens verkleinen we de complexiteit in bestuurslagen al in zeer sterke mate als we de koppeling tussen uitvoerend en controlerend loslaten: een politiek bestel dus waarin we enenrzijds verkiezingen hebben voor lokale, provinciale en nationale vertegenwoordigende organen en anderszijds verkiezingen voor uitvoerende organen gebaseerd op 'communities of interest' oftewel, gebaseerd op kiesgebieden naar probleemervaring.
f.bol
-15-  f.bol:
@ Marleen: Voor alle duidelijkheid nog even: in mijn eerste “oplossing” worden er een aantal stadsdelen gehandhaafd i.v.m. door mij veronderstelde politieke haalbaarheid. In de voor mij ideale situatie die ik erna schets zijn er helemaal geen stadsdelen meer, alleen nog een gedecentraliseerde uitvoering voor zover nodig. Je hebt dan alleen nog een gemeenteraad, en je zou kunnen overwegen om B&W uit te breiden met een aparte wethouder voor de “districten” binnenstad, noord, zuid , oost en west. Je versterkt de uitvoerende macht terwijl de controlerende macht overeind blijft.
Overigens is dat “dichter bij de burger staan” van deelraden erg discutabel. Los van het gegeven dat de kwaliteit van de deelraadsleden en dus hun controlerende capaciteit vaak uiterst beperkt is laat de “verdorping” in mijn ogen ook zeer ongewenste neveneffecten zien: kleinschalige vriendjespolitiek en het “regeren door een grote bek” is eerder toe dan afgenomen de laatste jaren. Dat is om allerlei redenen in het centrum het meest opgevallen de laatste jaren: Een stadsdeelvoorzitter die precies doet wat zij wil en een deelraad die op geen enkele wijze tegengas geeft. Dualisme ho maar.
Veel minder politici dus. Ambtenaren, hoe lastig, bureaucratisch en onbuigzaam ze ook kunnen zijn, hebben jouw stem niet nodig, zijn doorgaans neutraal en verzanden dus ook niet in dorps-populisme.
Robin
-16-  Robin:
@F.Bol, sterker nog, ambtenaren kunnen eindelijk gewoon hun werk uitvoeren zonder voortdurend lastig gevallen te worden door wethouders die van alles en nog wat willen.
Dat Dualisme is nauwelijks tot zijn recht gekomen.
Ja inderdaad in het centrum is heel veel opgevallen omdat iedereen daar dus kennelijk erg op gefocusted is. Maar in de andere stadsdelen is het echt niet anders hoor!
Gust de Wit
-17-  Gust de Wit:
In het Stadsdeel Centrum is de beweging Opheffen.nu opgericht om de bevoegdheden terug te geven aan de centrale stad. Dit kan een eerste stap zijn in het terugbrengen van het aantal deelraden en het is een reele kans om meer duidelijkheid te creeeren m.b.t. de verantwoordelijkheden en bevoegdheden van de DB leden van de centrale stad versus de DB ers van het Stasdeel Centrum. Meer informatie lees je http://www.opheffen.nu
Machteld
-18-  Machteld:
Gust, overgestapt vanuit de PvdA?
Stadsdelen opheffen is aan de gemeenteraad en kan dus echt geen doel op zich zijn van een politieke partij.
Laten we de kiezer niet op een dwaalspoor zetten maar er zorg voor dragen dat Amsterdamm de komende vier jaar goed bestuurd gaat worden.
f.bol
-19-  f.bol:
Dat ben ik niet met je eens, Machteld. Het is formeel inderdaad zo dat alleen de gemeenteraad een stadsdeel zou kunnen opheffen. Maar denk je nu echt dat de gemeenteraad, die de afgelopen jaren in verschillende situaties keihard in aanvaring is gekomen met het gepruts van stadsdeel centrum, een grote verkiezingswinst van opheffen.nu zou negeren? Bij het behalen van een meerderheid zal opheffen.nu op de eerste raadsvergadering alle bevoegdheden aanbieden aan de gemeenteraad en B&W. Die moeten dan wel van heel slechte huize komen, willen ze die duidelijke democratisch verworven uitspraak tot opheffen van de vierde bestuurslaag in het centrum negeren. Zo zal er zorg voor gedragen worden dat Amsterdam beter bestuurd gaat worden de komende jaren.
Ten slotte is de kiezer tijdens het referendum van 2001 op een dwaalspoor gezet: een enorme meerderheid van de binnen stad stemde tegen de komst van het stadsdeel en de opkomst was ruim voldoende. Alleen doordat een aantal andere stadsdelen niet voldoende opkwam werd de conclusie getrokken dat de Amsterdammers 'dus' dat stadsdeel wilden.
We hebben het geweten. Alleen daarom is die door Gust de Wit genoemde website al een bezoekje waard, je kunt weer eens alle ( soms hilarische ) krantenknipsels op een rijtje zien. Als je Amterdam Centraal de laatste twee jaar een beetje hebt bijgehouden ben je trouwens ook flink getrakteerd op de blunders van het kersverse stadsdeel. Het werkt gewoon niet en er moet een einde aan komen.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.