Home > > Zwaargewichten in ons nek

Zwaargewichten in ons nek

Verhagen en Bos in Amersfoort. Foto: Thomas Schlijper.
Dat moet natuurlijk geen gewoonte worden, het droppen van zwaargewichten uit de landelijke politiek in de Amsterdamse gemeenteraad. Eerst werd mevrouw Griffith door de VVD geholpen aan een wethoudersbaantje dat ze nog moest leren, nu komt ook mevrouw Vos van GroenLinks hier de dienst uitmaken. Maar alleen als ze wethouder wordt. Toe maar, bescheidenheid kent geen tijd!

Zo wordt het onderscheid tussen landelijke en gemeentelijke politiek steeds vager en de kloof tussen politiek en burger misschien wel weer een stukje groter. Want dit type politici brengt natuurlijk ook de Haagse bestuursstijl met zich mee. De gebruikte woorden worden nóg moeilijker, het gaat nóg meer over partijpolitiek in plaats van het plaatselijk belang en de ambities zullen nóg hoger zijn. Wat zit hier achter?
wie is de mol?
De huidige verkiezingscampagne voor de gemeenteraad en de stadsdelen onthult al een belangrijk motief. Plaatselijke politici zijn niet of nauwelijks bekend. Wanneer VVD en GroenLinks reden hebben om de opmars van de PvdA te vrezen, helpt het dus om een landelijk bekend kopstuk bovenaan de kieslijst te hebben.
Wanneer dat boegbeeld eenmaal is gekozen komt het volgende winstpunt tot z'n recht: voormalige parlementsleden hebben een uitgebreide Haagse achterban en dito netwerk. Dat kan uiteraard in het voordeel werken van de stad, maar ook in het nadeel. De wantrouwende burger zou kunnen denken dat het voor een Tweede Kamerfractie of regeringspartij best handig kan zijn om een 'mol' in die lastige hoofdstad te hebben. En wellicht is dat wantrouwen niet eens zo onterecht.

loyaliteit
Daarnaast komt bij de 'droppol' (de gedropte politicus) natuurlijk de loyaliteitsvraag aan de orde. Waar ligt die loyaliteit in de eerste plaats? Bij Amsterdam, de landelijke partij of bij de eigen politieke carrière? Bij het aantreden van Laetitia Griffith beweerden boze tongen dat zij eerst Amsterdam op haar CV moest hebben om in een volgende kabinetsperiode eventueel minister of staatssecretaris te kunnen worden.
Ze werkt er in elk geval hard voor, zelfs onder het eten zit ze met haar stukken op schoot zag ik laatst. Dat moet ook wel, want van haar portefeuille had ze bij haar aantreden nog nauwelijks enige sjoege. Dat verklaart meteen waarom zij in haar agenda amper tijd heeft voor verkiezingsdebatten en interviews. Hoezo 'dichbij de burger'?

gewiekst
Met die verkiezingsdebatten geef ik haar gelijk. Die hebben nauwelijks nut in mijn optiek. Na afloop weet je alleen wie het meest gewiekst debatteert, niet wie het best kan besturen.
De inmenging van landelijk bekende politici in de plaatselijke verkiezingsstrijd verdringt de lokale thema's naar de tweede plaats. Weliswaar zijn die thema's deels overlappend, maar in gemeenteraads- en deelraadsverkiezingen wil je nu juist duidelijkheid over de gedetailleerde uitwerking in jouw stad of wijk. Daar voegt dat 'stukje ondersteuning' van Balkenende of Bos helaas niets aan toe.

zwaktebod
Het resultaat van dit gedoe is dat wij (bijna) aan het eind van deze verkiezingscampagne een hoop bekende politici hebben gezien, maar daarentegen geen flauw idee hebben waar de kandidaten van het 'straatniveau' voor staan en wie ze zijn. Dat is niet alleen de schuld van de landelijke politici en partijen. Vooral de zittende lokale politici moeten zich dit aantrekken. Zij hebben vier jaar de tijd gehad zich te roeren, zich te profileren en aan hun imago te werken. De meesten hebben dit verzuimd. Dat haal je dus niet in tijdens een korte verkiezingscampagne. En om nou pas bekend te worden door een bonnetjesaffaire is ook weer zo'n zwaktebod...

negen reacties op "Zwaargewichten in ons nek"

raadsheer
-1-  raadsheer:
Waar vele forumbezoekers op wijzen (hetgeen door alle politici wordt doodgezwegen) is het bizarre aantal politici (ruim 400!!) dat Amsterdam rijk is. Dit aantal staat in geen verhouding tot de door hen geleverde kwalitatieve en kwantitatieve prestatie naar de burger.

Waar het bij de politici aan ontbreekt is zelfreflectie over herijking van de eigen politieke status quo. En dat is jammer, maar wel begrijpelijk.

Echter onbegrijpelijk is het feit dat we het woord 'kiezer' slechts eenmaal in de 4 jaar van alle politici horen. Namelijk enkele weken voor de verkiezingen.
Zij (de politici) bespringen dan met olijke & guitige smoeltjes 'de kiezers' die zich heel wat dienen te laten welgevallen van deze opdringerige meelwormen!

Bent u ook zo blij als de verkiezingen morgen achter de rug zijn, we weer normaal over straat kunnen en de politici weer achter hun bureautjes verdwijnen?

De raadsheer
bea
-2-  bea:
Inderdaad, morgen gaan we gezellig naar de stembus voor het kiezen van ongeveer 400!! regenteske politici welke Amsterdam incl deelraden rijk is.

En hier zit direct de crux, want deze aan grootheidswaanzin lijdende schizofrenen zijn maar met 1 ding bezig; handelen ter meerdere ere en glorie van zichzelf!!

Het woord KIEZER bestaat voor hen slechts tijdelijk, vlak voor de verkiezingen en als de uitslag bekend is dan is het woord kiezer 'not done'. Van dienstbaarheid en dienbaarheid naar de klant, de burger, hebben zij nooit gehoord.
Wij, de amsterdammers, zullen het zelf moeten doen. Van de op korte termijn, in termen van symptoombestrijding denkende politici hebben we weinig te verwachten.
groetjes
Bea
Arnoud de Jong
@Bea:

Bij uw reactie kreeg ik een sterk déjà vue gevoel en inderdaad, bij dit artikel heeft u exact dezelfde reactie geplaatst: http://www.amsterdamcentraa...

Zo gaan wij dit natuurlijk niet doen hier. Temeer omdat u zich bedient van niet bepaald vleiende termen als 'aan grootheidswaanzin lijdende schizofrenen'. Zonder dat u daar enig psychiatrisch bewijs voor levert.

Een volgende keer wordt een dergelijke reactie verwijderd. Niet omdat u kritiek heeft, maar omdat u deze hier nu eenmaal enigszins beschaafd moet uiten.
Arnoud de Jong
@Raadsheer
Bovenstaande moet ook voor u gelden, zie ik nu: dubbel geposte reacties worden voortaan verwijderd.
Els
-5-  Els:
Wie de term schizofrenen zo gemakkelijk gebruikt, heeft geen idee wat deze ziekte met een mens en zijn omgeving doet.
Marianne
-6-  Marianne:
Het is ook een beetje aan de kiezer zelf in hoeverre deze zich inspant deelraadspolitici aan te spreken gedurende hun ambtstermijn. Dat was nu juist de functie van de stadsdelen. Ik heb hier zelf heel positieve ervaringen mee. Zoek ze op en span ze voor je karretje. Ik lees nu veel geschreeuw over de deelraadspolitici maar dat vind ik nu ook weer een beperkte blik. Kom op mensen, neem ook een stukje eigen verantwoordelijkheid. Besturen van een stadsdeel doe je samen!
f.bol
-7-  f.bol:
Overigens geeft Marianne hiermee exact aan waarom die deelraden wegmoeten: je kunt ze opzoeken en voor je karretje spannen. Kijk naar ZuidOost en centrum: door het microniveau en de benaderbaarheid is een enorme, in vele gevallen zéér twijfelachtige ons-kent-ons politiek ontstaan. Je kunt ook tè dicht bij de burger staan.

P.S. Marianne, ik suggereer hier helemaal niet dat jij iets verkeerds gedaan hebt door een deelraadslid te benaderen, mondigheid is prima.
De praktijk wijst alleen uit dat hierdoor een klein groepje doortastende buurtbewoners vaak dingen voor elkaar krijgt die de rest van de wijk helemaal niet wil.
Bij een globaler bestuur is dat gevaar veel kleiner.
Marianne
-8-  Marianne:
@f.Bol. Tja, het is maar door welke bril je nu gaat kijken. Gelukkig zijn de minder bijdehandte mensen voortdurend verzekerd van een hele batterij mensen die juist voor hen opkomen en net zo goed hun gang naar de politiek en ambtenarij weten te vinden. Politiek is geen 1 op 1 afweging. Ik vind dat u nu juist zoekt naar die negatieve zaken om het functioneren van de stadsdelen maar eigenlijk meer het functioneren van personen ter discussie te stellen. U haalt dus gewoon twee zaken door elkaar heen en dat is wat nu precies het commentaar is op een club als opheffen nu. Dat noem ik rancune en heeft niets met het functioneren van een stadsdeel te maken.
daniel s
-9-  daniel s:
marianne slaat wat mij betreft de spijker op de kop: de zo veel besproken kloof tussen burger en politiek is net zo goed de verantwoordelijkheid van de burger als die van de politiek. Alleen maar vanaf de zijlijn moord, brand en onrecht schreeuwen is te makkelijk: kom ook eens van die bank af en doe wat!

Ik denk dat wanneer de 'doorsnee burger' wat actiever zou proberen zijn of haar idealen via de politiek te verwezenlijken, dat die burger dan ook sneller in zou zien waarom politiek zo moeilijk is: want zo gauw je dat probeert kom je direct in contact met belangen direct tegengesteld aan die van jezelf. Het coördineren van al die verschillende belangen tot een redelijk uitvoerbaar en rechtmatig geheel is het vak van politiek; en het coördineren van de belangen van 740,000 mondige Amsterdammers is zeker een vak apart. Een beetje respect dus voor onze vertegenwoordigers in plaats van ze alleen maar eigenbelang te verwijten.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.