Home > > Een tevreden mens

Een tevreden mens

Balke
We klagen wat af met z'n allen. Ik ook. Over het weer (mag ik, ik doe alles per fiets), over de politiek, over het vuil op straat. In Osdorp woont echter een heel tevreden mens. Ze is net honderd jaar geworden, kan niet meer borduren, loopt met een rollator, wacht rustig op bezoek, kijkt veel naar AT5, naar buiten, naar de vogeltjes. En ze geniet. Zo kan het dus ook. Mevrouw Balke vertelt.
"Jee, al die aandacht. Moet dat? Nou, leuk hoor. Ja, het was een groot feest op mijn honderdste verjaardag. Vijf november werd ik honderd. Het is wat, he. Ik ben in mijn leven behoorlijk vaak en flink ziek geweest. Nooit gedacht dat ik dit zou halen. Elke keer werd ik weer beter. Gewoon doorgaan met ademhalen, zeg ik altijd. Ik heb er nooit iets speciaals voor gedaan om zo oud te worden. Ik heb gewoon een heel rustig leven gehad. Nooit iets stouts gedaan. Van mijn moeder mocht ik niet verder dan de brievenbus bij ons in de straat in Westerpark en dus ging ik niet verder dan de brievenbus. En ik moest naar school en dus ging ik naar school. Dichtbij school stond ook nog eens een politiebureau. Dus ik ging wel. Het ging allemaal heel gewoontjes. Mijn man Arend was mijn eerste grote liefde. Ik had meteen de goede op mijn zeventiende. Hij vroeg me ten dans tijdens dansles en het klikte meteen. We kregen een zoon, die naar mijn man vernoemd werd, en een dochter die naar mij - Angenitha - vernoemd werd. Meer soorten hebben ze niet, dus dat vonden we wel genoeg. Ik had mijn handen vol aan ze. Vooral aan mijn zoon. Die had altijd wat. Ik hoor de buren nog zeggen: 'mevrouw Balke, uw zoon heeft...' En dan had ie weer wat uitgevreten."

"Osdorp was nog kaal toen we er kwamen wonen. De Pieter Calandlaan was toen de rand van de stad. Om ons heen was allemaal land. Zelfs het Osdorpplein bestond nog niet. Ik heb veel zien veranderen in mijn leven. Mijn man was een van de eerste met een telefoon. Nou, dat hadden de buren snel door! En alle buurkinderen kwamen bij ons televisie kijken. Computers, internet, sms? Dat zegt me niks. Ik lees veel blaadjes en ik heb graag AT5 op staan. Verder zit ik in mijn stoel en kijk naar de vogels in de tuin. Borduren gaat niet meer. Je wordt een dagje ouder en dan gaan de dingen steeds minder. Soms denk ik dan wel: potverdorie."


zeven reacties op "Een tevreden mens"

mark ponte
-1-  mark ponte:
mooi!
-2-  :
Geweldig stukje! Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Misschien ben ik wel meer Hollander dan ik zelf denk, nu ik dit zo lees ;-)
René
-3-  René:
Deprimerend!
Bobbie
-4-  Bobbie:
Helemaal niet deprimerend, leuk stukje!
yanny scutt
-5-  yanny scutt:
100 worden en nog genieten.. Da's 101 felicitaties waard!
Nou! Groet; Yanny
engine 54
-6-  engine 54:
Ha ha, meer soorten hebben ze niet dus dat vonden we wel genoeg.
Prachtig!
monique
-7-  monique:
dit vind ik prachtig een 100jarig die gewoon tevreden is ik hoop dat wij dat halen 100jaar ik heb daar gewoon respect voor deze dame ze mag van mij een boegbeeld zijn voor amsterdammers ik zou zeggen op naar 101jaar een topper

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.