Home > > Klieren en lezen

Klieren en lezen

Merel Roze
Slotervaart - Bij de aanblik van pubers, helemaal als ik in een school ben, krijg ik het benauwd. Elk moment verwacht ik gepest te worden, nageroepen, geduwd, m'n tas weggerukt... En nooit komt dat uit. Bevooroordeeld ging ik weer eens langs op een middelbare school, het Hervormd Lyceum West, waar 4 Havo-leerlingen in gesprek gingen met een echte auteur: Merel Roze. Bij ons bekend van Amsterdam Centraal.

Merel en ik moesten giechelen. Beide over de dertig (Merel iets minder lang dan ik) en allebei met het schoolleven nog vers in het geheugen. Met dezelfde geuren en kleuren als herinnering. We hebben op dezelfde school gezeten. Op het Barlaeus zat ik weliswaar drie klassen hoger, maar toch kenden we elkaar. Voelden we elkaar toen al aan? He, jij, ook schrijfster?
Van weblogs, internet en mailen hadden we toen nog niet gehoord. Beter gezegd, we zijn zo oud (spreek voor je zelf, hoor ik Merel nu zeggen) dat dat toen nog niet bestond. De jeugd van tegenwoordig is er bijna mee opgegroeid en dat was voor Merel wel fijn tijdens haar uur op het Lyceum in Slotervaart. Deze doelgroep, die verplicht en met petjes op naar haar kwam luisteren, kende alle cybertermen uit haar boek Fantastica. Vragen mochten aan deze echte schrijfster worden afgevuurd. En toen zag ik mijn vooroordelen vernietigd worden. Pubers van nu zijn geen meedogenloze treiteraars. Althans niet die hier zaten. Op wat gegniffel en gezeur na - Merel en ik wisselden een blik van herkenning, want ook wij waren ooit zo - luisterden ze vol aandacht naar het verhaal achter het boek. Of je er rijk van wordt, of de seksscène autobiografisch is, hoe lang je over een boek doet of er een vervolg op komt. Ze antwoordde: nee, nee, 1 jaar en nee. Merel was opeens een mevrouw, zag ik. En dat was raar. Het lijkt gisteren dat we door de gangen van het gebouw aan het Leidseplein huppelden. Nu zijn we mevrouwen. Zij schrijft een boek en ik schrijf daar een artikel over. En Merel vertelt de jeugd van tegenwoordig dat lezen belangrijk is en ik sta hevig achter haar te knikken. Ik maak foto's voor bij het artikel, Merel maakte een foto voor een stukje op haar weblog. De leerlingen vonden het heel wat. Een echte schrijfster van een echt boek. De bel ging en ze stoven weg. Ook Merel en ik gingen weg. We huppelden giechelend door de gangen van de school naar buiten. Op weg naar onze andere werkzaamheden van die dag.

vier reacties op "Klieren en lezen"

Wouter
-1-  Wouter:
Fijn voor je meid.
engine 54
-2-  engine 54:
Over lezen gesproken:
volgens http://www.statbrain.com komen er dagelijks 886 bezoekers
langs op Amsterdam Centraal.
Leuk aantal, maar dat kunnen er wel meer worden, toch!!!
yanny scutt
-3-  yanny scutt:
Shirley, dat was een feest van herkenning natuurlijk! Enne..omdat jullie aangesproken werden met Mevrouw hoop ik toch oprecht dat jullie goed beseffen dat 'jelui' dat nog niet zijn. Mevrouwen huppelen niet..(ook niet in de oude vertrouwde schoolgang)

Op het Barleaus worden schrijfsters opgeleid. Als dat niet lukt, worden zij Heks.

De besten worden beide..dat spreekt! (-: Yanny
-4-  :
@ engine 54: dat statbrain.com geeft aantallen die in de verste verte niet in de buurt van de werkelijke aantallen komen.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.