Home > > Zorgen om de thuiszorg

Zorgen om de thuiszorg

thuiszorg
Amsterdam - De overheid streeft ernaar om ouderen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen. Dat is een goed streven, want de meeste mensen leven toch het lekkerst in hun eigen bedoeninkje. Met het klimmen der jaren raken de ouderen echter steeds meer afhankelijk van de thuiszorg. Dat is op zichzelf niet erg, het is juist prachtig dat wij deze voorzieningen in dit land hebben. Het probleem is alleen dat méér thuiszorg tevens gepaard gaat met steeds meer gedoe en bureaucratie. En hoe hoger de leeftijd, des te minder snappen de oudjes wat ze allemaal over zich heen krijgen.
Ik zie het aan mijn eigen ouders. Ze kunnen het niet meer volgen. Erger is: ik óók niet! En dan ben ik nog niet eens bejaard.
Wat staat ons nog te wachten in de toekomst? Zijn wij aan liefdevolle zorg of aan de heidenen overgeleverd?
Naar ik heb begrepen uit de krantenberichten, is de uitvoering van de WMO ('Wet Maatschappelijke Ondersteuning') per 1 januari overgedragen aan de gemeenten. Dat betekent ondermeer dat de gemeente de thuiszorg openbaar moet gaan aanbesteden. De klus wordt dan gegund aan degene met de beste kwaliteit/prijsverhouding. De gemeente Amsterdam is echter nog niet zo ver, die vergadert er nog over. Op zich is dat verstandig, eerst denken, dan doen. Maar handenwringend vraag ik mij intussen af: wordt het straks beter of slechter met die (gedeeltelijke) marktwerking?

Papierwinkel
Wie thuiszorg nodig heeft krijgt een indicatiestelling met daarin het aantal uren benodigde zorg en de te betalen eigen bijdrage. Dat is een pak papier dat met de beste bedoelingen is volgeschreven, maar waar mijn vader van 96 glazig naar zit te staren en waar mijn moeder nerveus van wordt. Maandelijks krijgen zij bovendien een afrekening van het aantal geleverde zorg-uren en de eigen bijdrage. Ook die ziet er dusdanig ingewikkeld uit dat ze voor al die kleine lettertjes hun leesbril niet meer durven opzetten. En dat was dan alleen nog maar de papierwinkel.

Ook aan de uitvoeringskant voltrekken zich onnavolgbare taferelen. Mijn ouders worden verzorgd door één van de grootste zorginstellingen in Amsterdam, de Amsterdamse Thuiszorg. Ik zou niet in de schoenen willen staan van degene die de werkroosters moet indelen. Ondanks de ongetwijfeld goede bedoelingen gaan er regelmatig dingen mis. De oudjes worden meer dan eens opgebeld dat de thuishulp op een ander moment komt dan afgesproken. Het nieuwe tijdstip zijn ze vergeten zodra ze de hoorn neerleggen. Want dat krijg je als je oud bent.

Misbruik
Verder is de hoeveelheid verschillende medewerkers die over de vloer komt niet meer te overzien. Telkens weer anderen, terwijl toch als bekend verondersteld mag worden dat oude mensen graag een beetje houvast hebben aan een beperkt aantal bekende gezichten. Telkens is het weer spannend wie ze nu weer hebben binnengelaten. Want bij een dergelijke aanpak ligt natuurlijk misbruik door lieden met minder goede bedoelingen op de loer. Iedereen kan zich voor thuiszorger uitgeven en de oudjes zijn niet assertief genoeg om meerdere keren per dag naar een legitimatie te vragen.

Koude kliek
Verleden week trof ik bij een bezoek aan mijn ouders drie thuishulpen tegelijk in het huis aan. Eentje stond er in de keuken het eten op te warmen. Dat zijn van die diepvriesmaaltijden die tien minuten in de magnetron moeten. Ondertussen werd alvast het toetje geserveerd. Mijn wazige vader begon het direct naar binnen te werken. Hij had honger, want het was al half acht. Onderwijl zat de tweede thuishulp mijn vaders benen in te smeren met een huidzalf. Dat moet iedere avond. Maar volgens mij niet terwijl hij zit te eten. De derde thuishulp was geen thuishulp, maar een vriendin van één van de twee, die een keertje meeliep om te zien of dit werk ook wat voor háár was. Haar zorginspanning bestond uit het druk heen en weer beppen met de andere twee. Daarna werd de opgewarmde diepvrieskliek opgediend, maar mijn vader had al genoeg gehad.

Poolse Landdag
De volle woonkamer met de kwebbelende thuishulpen was in mijn beleving inmiddels ontaard in een heuse Poolse Landdag. Mijn moeder stond doodsangsten uit dat mijn vader het niet langer zou trekken en plotseling zou uitbarsten in een woedend 'En nou allemaal eruit!'. Dat is namelijk al eens eerder gebeurd. Sommige thuishulpen willen dan niet meer bij mijn ouders thuis komen omdat mijn vader 'zo agressief reageert'. Of ze fluisteren 'dat hij nu toch wel dement wordt'.
Dement of niet dement, ik zou werkelijk niet weten hoe hij dan wél zou moeten reageren als hij zo'n kermis onder het eten over de vloer krijgt. De dag gaat komen dat hij met de maaltijd op z'n rollator richting wc vertrekt. Daar zit je tenminste rustig.

Het is zeker niet alleen kommer en kwel met de thuiszorg. Er zijn legio krachten die wél heel deskundig en zorgzaam hun werk doen. Niettemin verdient het aanbeveling om de praktische uitvoering van de zorg wat beter af te stemmen op het verminderde incasseringsvermogen van de hoogbejaarde clientèle. Misschien kan de gemeente hier bij de aanbesteding een bijzonder aandachtspunt van maken.
ouder:
Sores in de bajes
nieuwer:
Welcome!

veertien reacties op "Zorgen om de thuiszorg"

Klariet Bolle
-1-  Klariet Bolle:
Goed dat je dit opschrijft!
Het maakt het zeer concreet. Misschien een idee om het ook naar de gemeente te sturen?

Overigens mocht het nodig zijn. Er is een website: uwZorgverlener.nl, waar veel aanbod op allerlei gebied vermeld staat - particulier, maar vaak betaalbaar met een PGB. Natuurlijk moet je ook daar eerst goed informeren om zeker te weten dat je de gewenste hulp krijgt.

Ik heb zelf een bemiddelingsbureau op het gebied van jeugd, waar ik uitzoek waar het stagneert en zonodig zoek naar de hulp die nodig is. Verschillende van de bij uwZorgverlener.nl aangesloten particulieren zijn ook toegetreden tot het netwerk van Jeugdmaatwerk: degelijke en betrokken hulpverleners!

Ik wens jou en je ouders veel sterkte!
estherd
-2-  estherd:
Mijn vriend Giesbert, dwarslaesie vanaf schouderhoogte en op zichzelf wonend, heeft daarom een PersoonsGebondenBudget aangevraagd e het Persoonlijke Zorg Netwerk opgezet (http://www.pzn.nl). Hij werd GEK van precies dat wat je hierboven beschrijft.
Arnoud de Jong
Esther, weet je wel zeker dat die link goed is? Ik kom uit bij reclame voor leningen...
(ook een methode natuurlijk, maarreh...).
Michiel Schipper
-4-  Michiel Schipper:
Mede door de vergrijzing, de verharding van de maatschappij, maar voornamelijk door de jeugd die geen zin heeft in werken en leren en het vertonen sociaal gedrag, hoeven 'wij' (ikzelf ben een dertiger) weinig te verwachten, qua liefdevolle zorg. Ik zou gaan beginnen met sparen voor later en hopen dat het allemaal wel meevalt. Alhoewel hoop, uitstel van teleurstelling is ;-)
thuiszorg zonder zorgen
-5-  thuiszorg zonder zorgen:
Misverstand nummer 1 : liefdevolle zorg. Professionele zorg met oog en hart voor mensen, is een betere term. Als professioneel zorgverlener geef je vaak al meer van je zelf dan je “lief” is. Uiteindelijk wordt er van de “liefdevolle” zorg al gauw misbruik gemaakt, met als gevolg dat er niet genoeg (professionele) zorgverleners meer beschikbaar zijn.
Het “vaste” gezicht dat aan huis komt, wordt al snel de “vaste” manus van alllus onder het mom van “we zijn toch bekenden” Bijv. :
“kun je na je werk nog even dit en dat voor me doen” Dilemma, want je hebt nog 20 andere zorgvragers die dat ook willen( nee geen zorgvrienden )

De reaktie van Michiel Schipper; sparen voor later is beter dan te verwachten dat er mensen zijn die “liefdevol” (gratis of zo) de verantwoordelijkheid voor het leven van iedereen op hun schouders nemen.

Professionele zorg met respect voor mensen is een veel beter alternatief (in plaats van de misplaatste term 'liefdevol-gesubsidieerd'

Iedereen die zich enig commentaar wil veroorloven over het werken in de zorg, en met name de thuiszorg, zou eerst verplicht een jaar of zo ( pas na een jaar+ leer je echt de werkelijkheid van zorg GEVEN kennen ) stage daar doen.
Dan weet wat het is om met agressief gedrag om te gaan etc. EN ga zo maar door.
Maar,.. de meesten zijn dan al afgehaakt.
Dit idee zal ook voor de meeste mensen die zorg krijgen minder zijn. Er zijn maar weinig mensen die echt het geduld, en de zorg op kunnen brengen die zorgvragers nodig hebben. En als je ziek bent, en of oud is iedere dag een dag die je intens beleefd.

Iedereen heeft commentaar te over, en iedereen heeft kwalificaties om te weten hoe de zorg in elkaar zit en gedaan moet worden. Ondertussen is het een grote geldverslindende bureaucratie, en de mensen in die de zorg geven zien niet veel van dat geld terug.

En dan nog wat, als er dieven rondlopen die zich voor thuiszorg uitgeven en die 'oudjes' of te wel hulpbehoevenden willen beroven, dan komt dat omdat het dieven cq tuig zijn, niet omdat ze echt bij de thuiszorg werken en toenvallig het eten opwarmen of de benen in smeren.

Zorg van kwaliteit geven is lichamelijk en psychisch enorm zwaar. Een beetje meer respect voor diegenen die dat dan ook geven en willen geven zou wel op zijn plaats zijn.
Misschien zijn de problemen in de zorg dan wel sneller opgelost dan je denkt.
thuiszorg zonder zorgen
-6-  thuiszorg zonder zorgen:
Bejaard of ziek zijn staat niet per definitie gelijk aan niks snappen. Net als op iedere leeftijd zijn er diegenen die meer snappen dan anderen.

En oudjes is een rot woord om te gebruiken in referentie tot je ouders of medemens op leeftijd.
-7-  :
Ik zie het zo: werken in de zorg en verpleging is nog steeds zwaar onderbetaald, terwijl -zeker in de verpleging- er steeds meer deskundigheid en technisch handelen van je verwacht wordt. Omdat verplegen niet meer afgedaan kan worden als een roeping of een leuk bijbaantje voor vrouwen, is het hoog tijd dit ook naar rato te gaan betalen. Zolang dit niet gebeurt, zullen mensen niet snel voor een beroep in de verpleging of zorg kiezen. Het is immers een moeilijk, risicovol vak dat in de verdrukking zit. Er zit weer een enorm tekort aan verpleegkundigen aan te komen, en dit zal weer opgevuld met niet-gediplomeerde mensen die veel schade en leed gaan aanrichten door hun onkunde.
Ton Timmermans, journalist&Wmo-raadslid
-8-  Ton Timmermans, journalist&Wmo-raadslid:
Het verhaal over de thuiszorg is ook overgenomen door de Thuiszorggids. Ik, als journalist en lid van de plaatselijk Wmo-raad, zal het verhaal verder rondbazuinen en mijn best doen dat er door instanties lering uit wordt getrokken. De pijn is, dat overheden en hun ambtenaren nog duidelijk moeten wennen aan het feit dat burgers ook met hen meedenken.
Arnoud de Jong
Laten we niet gaan steggelen over het woordje 'liefdevol' versus het begrip 'professioneel'.
Met liefdevol wordt uiteraard bedoeld de beroepsmatige compassie die een zorgverlener moet bezitten, net als bijvoorbeeld een onderwijzer tegenover zijn leerlingen.

Essentiëler is natuurlijk de vraag of thuiszorgorganisaties wel professioneel genoeg werken. Weliswaar hebben ze een professionele pretentie, maar die wordt in de praktijk niet altijd waargemaakt.

Wanneer thuiszorgorganisaties tegenwoordig als 'marktpartij' worden gezien, moeten meedingen in aanbestedingen, voor hun verrichtingen geld ontvangen van overheid en cliënt, dan mogen wij ze ook beoordelen volgens de criteria die in het bedrijfsleven gelden voor goed ondernemerschap.

Dat betekent in mijn beleving: zorgverleners professioneel opleiden en voldoende betalen, een goede organisatie en planning opzetten, verstand hebben van het product thuiszorg, de cliënt centraal stellen en geen bureaucratie.

In bepaalde gevallen blijkt die professionele lat voor sommige organisaties nog te hoog te liggen. Roosters zijn een rommeltje, er is personeelstekort waardoor gaten vallen in de dienstverlening.
Dit wordt dan naar de cliënt afgedaan als 'er zijn momenteel veel zieken' of 'het is vakantietijd'.
Zolang de thuiszorgorganisaties niet inzien dat dit hún probleem is -er wordt immers voor het produkt betaald en zij hebben maar te leveren- valt er nog veel te verbeteren.
Jeroen Klomp
-10-  Jeroen Klomp:
Ik houd het kort, weet niet hoe ik alles het beste moet formuleren. Ik ben Thuishulp A, huishoudelijk medewerker, bij de Amsterdam Thuiszorg.Nu nog Flex-werker/uitzendkracht, bijna in vaste dienst. Ik heb nl. bewust gekozen voor dit werk. Ik werk er nu een half jaar en ik ben PIS & PIS nijdig. Hoe de organisatie in elkaar steekt, hoe clienten behandeld worden door veel planners, collega's e.d., werk dat wordt geleverd door huishoudelijke collega's (vandaag nog bij iemand geweest met zware reuma, al meer dan 10 jaar hulp, maar enigzins fatsoenlijk schoon? Ik heb een uur overgewerkt.En ze krijgt 1 maal per week 3 uur, maar ze heeft recht op 2 maal per week, bij elkaar 7 uur, uitleg: personeelstekort...En ik heb wel eens een halve dag of hele dag vrij...)
Ik hou op, krijg er hoofdpijn van. Ik moet m'n ei kwijt, houd zielsveel van m'n werk, wat kan ik en vele wel goede collega's in hemelsnaam doen. Ik weet het niet. Er zijn meer misstanden die ik niet heb beschreven. Met wie kan ik praten, wie luistert echt.en en.. zucht ik houd op, ik ga naar huis...
Chris
-11-  Chris:
Ik kan alleen zeggen...STERKTE !!!
kitty
-12-  kitty:
hallo,
ik kom dan wel niet uit amsterdam, maar hier in enschede is het niets beter. ik doe dit werk sinds 7 jaar, maar sinds die wmo is ingevoerd is het er niet beter op geworden, sterker nog sinds de wmo wet doe ik dit werk met zwaar tegenzin. Wij zijn overgenomen door een andere thuizorgorganisatie en sindsdien zijn wij en onze clienten niks meer dan nummers, niks kan meer, niks mag meer! een band opbouwen met onze clienten? daar heeft de organisatie kennenlijk een hekel aan, flexibel moet je zijn! en vooral vaak naar andere mensen! bah,bah en nog eens bah waarom heeft de regering in hemelsnaam deze elende in werking gesteld? in ieder geval niet om het beter te maken, helaas
karina
-13-  karina:
Het is natuurlijk wel makkelijk schelden op de organisatie van zorg, de salarissen van thuiszorgmedewerkers en de bureaucratie; maar dat is allemaal opgelegd door de overheid. Als een organisatie zelf maar 15 euro krijgt voor een uur huishoudelijke hulp, gaan ze die hulp geen 17,50 per uur betalen natuurlijk. Daarnaast moeten ze ook stapels met rapporten inleveren met elke minuut aan zorg verantwoord, wat denk je dat het opmaken van die rapporten aan uren kost, en het zorgen dat de salarissen op tijd betaald worden, de telefoon opgenomen? Met andere woorden de overhead is ook nodig(en dan heb ik het niet over de te dik betaalde managers en directeuren maar gewoon over mensen met een normale baan en een normaal salaris). Het is de keus van onze samenleving dat we een kabinet hebben dat voor een dubbeltje op de eerste rang wil (de goedkoopste zorg die aan allerlei eisen moet voldoen).
G. Clardy
-14-  G. Clardy:
Bij de invoering van een nieuwe wet dient de overheid zich af te vragen, welke consequenties hieraan verbonden zijn. Dit is duidelijk NIET gebeurd, getuige de vele duizenden thuishulpen die nu ontslagen worden. Ja inderdaad, de AWBZ wordt nu ontlast, maar dan wel ten koste van vele duizenden gemotiveerde thuishulpen die nu zonder werk komen te staan. Over de onvermijdelijke verschraling van de thuiszorg zelf, wil ik het niet eens hebben. Dat is evident. Ik (74) ben de overheid uiterst dankbaar voor deze chaos. Als dit in het normale bedrijfsleven was gebeurd had althans de top van de organisatie kunnen vertrekken. Maar in de ministerraad en Tweede Kamer blijft men behaaglijk achterover leunen en danst naar de pijpen van Brussel en van Amerika. Dáár is altijd ongelimiteerd geld voor. Denk maar een aan de Betuwelijn !

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.