Met een onstuimige windkracht 10 door Amsterdam rijden in je auto levert je beelden op om niet meer te vergeten. Ondanks het weeralarm heb ik niet veel zin om op mijn werk te blijven- zo gezellig is het namelijk niet in een bajes.
En dus rijd ik via de Wibautstraat naar de Ceintuurbaan en begint het plaatjes kijken vanuit een wiebelige, doch veilig lijkende auto.

In de lucht zie ik vliegtuigen rondcirkelen, wachtend om te kunnen landen.
Op straat worstelen mensen met hun paraplu's (waarom een paraplu opsteken bij windkracht 10?), ik zie meisjes met bijna rechtopstaand lang haar en fietsers die nauwelijks vooruit komen en toch dapper tegen de wind in blijven trappen.
De trambaan in de van Baerlestraat lijkt wel een zwembad, zoveel water staat erop.
Terwijl ik wacht in de lange rij auto's kijk ik links en rechts oplettend door mijn ramen- niet eerder heb ik de standvastigheid van de bomen in de stad zo gewantrouwd. Gelukkig valt er 'slechts' een tijdelijk verkeersbord vlak voor mijn auto over de weg en kan ik die makkelijk omzeilen, net als de auto's achter me.
Bij de Overtoom aangekomen begint het verkeer iets sneller dan stapvoets te rijden en kan ik zonder problemen naar de Bilderdijkstraat, die afgesloten blijkt.
Als daar maar geen boom is omgewaaid- buurtbewoners hebben hard gestreden voor het behoud van hun bomen in 2006.

Via allerlei omwegen kom ik tenslotte terecht op de Jan van Galenstraat. Aan het eind daarvan is de Hoofdweg afgesloten en dus tuf ik om het Erasmuspark heen, om bij een afgezet Bos en Lommerplein aan te komen.
Het verbaast me eerlijk gezegd niets. Aan afgezette pleinen raak je gewend, blijkbaar.
Het gaat dit keer echter niet om het plein zelf- van het bruggebouw zijn stalen plafondplaten los gewaaid. Gelukkig is daarbij niemand gewond geraakt.

Met een flinke wind in de rug bereik ik mijn woning.
Als ik op het balkon poolshoogte neem van geluiden buiten, zie ik dat de kast die de buurman van de zomer heeft gebouwd in zijn geheel is weggeblazen. Ineens heb ik weer goed uitzicht op de Buskenblaser. Die staat nog overeind- je zou minder verwachten gezien de recente geschiedenis van de aannemer die het complex bouwt.

Ik sluit de balkondeur en luister naar het gegier om het huis.
Als ik straks ga slapen moet ik alleen de gedachte aan vier hijskranen om ons heen nog even uitbannen.