Home > > ER in Amsterdam-Noord

ER in Amsterdam-Noord

null
Noord - Jarenlang was ik een grote fan van de televisieserie 'ER', de belevenissen van dokter Ross, op de eerste hulp van het County Generalziekenhuis in Chicago. Intuberen, hartmassage en veel bloed, ik kon er in het begin geen genoeg van krijgen. En niet te vergeten de ontluikende liefdes. Ik heb gehuild toen dokter Mark Greene overleed aan een hersentumor, vrouw en kind achterlatend.
'ER' was chaos waar het altijd wel weer goed kwam. Op een of andere manier was na een paar seizoenen de magie verdwenen en ben ik afgehaakt. Maar nog steeds, als ik aan de eerste hulpafdeling van een ziekenhuis denk dan zie ik de beelden van ER voor me.
Wat een desillusie toen ik deze week midden in de nacht op de eerste hulp van het BovenIJ ziekenhuis belandde. Vriend J. had tijdens het afwassen iets te hard zijn hoofd gestoten aan een openstaand keukenkastje. Niet echt een spannend ongeluk voor een televisieserie maar wel een gevalletje Eerste Hulp.Vooral omdat zijn wenkbrauw was veranderd in een gapend gat waar het bloed in twee kleine straaltjes uitliep.
Een kwartier na het incident kwamen we aan op een leeg en verlaten parkeerterrein van het ziekenhuis. Geen loeiende sirenes of racende ambulances, dat viel een beetje tegen. Het duurde even voor dat we de ingang van de spoedeisende hulp hadden gevonden. De slagboom ging open op en we mochten ons melden bij een zeker gezien het tijdstip bijzonder vrolijke portier. Een paar vragen (wat is er gebeurd, weet u zeker dat het een keukenkastje was, Wat is uw naam?) en formulieren verder mochten we plaats nemen achter een grote paarse deur. En toen was de romantiek van 'ER' voor mij helemaal weg. We kwamen terecht in een sfeerloze, kale ruimte met zwarte stoelen en fel Tl-licht. Het was er stil, in de hoek stond de snoep- en koffieautomaat zacht te zoemen. Nu zijn ziekenhuizen natuurlijk nooit hele warme en gezellige plekken (behalve 'ER' met kerst en Thanksgiving). Maar dit was toch wel heel erg. Geen schreeuwende verpleegsters, botsende brancards, of levensgevaarlijke gewonden. In de wachtruimte zat nog een meneer te wachten. Zo op het eerste gezicht ook met een saaie huis-tuin-en keukenverwonding.

Na een kwartiertje waren we aan de beurt. En nog een kwartier later stonden we weer op het verlaten parkeerterrein. De wond van vriend J. was geplakt. Hechten was tot zijn grote teleurstelling niet nodig. Gelukkig kreeg hij nog wel een tetanusinjectie.
Ons avontuur op de Eerste Hulp van het BovenIJ Ziekenhuis duurde ongeveer evenlang als een aflevering van 'ER' maar dan zonder cliffhanger.

zes reacties op "ER in Amsterdam-Noord"

Brulaap!
-1-  Brulaap!:
Ik vind het altijd fascinerend als mensen het opgeklopte drama van een tv-serie terug willen zien in de realiteit. Als die serie reeel was, dan zouden mensen er niet eens naar kijken.
Jos
-2-  Jos:
Het voorbeeld dat u wil projecteren op de Spoedeisende Hulp van het BovenIJ Ziekenhuis is onvergelijkbaar in Amsterdam is bijvoorbeeld het AMC een traumacentrum en daar gaat het zeer regelmatig er heftig aan toe zoals in de meeste Academische ziekenhuizen dat maakt ook al een groot verschil een Academisch of een gewone Spoedeisende Hulp.
Sigi
-3-  Sigi:
Een paar vragen (wat is er gebeurd, weet u zeker dat het een keukenkastje was, Wat is uw naam?)

goeie vraag, “wet u zeker dat het een keukenkastje was”. (echt niet sarcastisch bedoeld)
Marieke
-4-  Marieke:
Mijn vriend trapte vorig jaar in een roestige spijker die uit een houten plank stak, aan het begin van een zaterdagavond.

De telefonische doktersdienst wilde ons voor het verwijderen van het ding eerst naar het OLVG doorsturen, maar daar waren blijkbaar ER-achtige toestanden aan de hand, dus we moesten naar het Prinsengrachtziekenhuis. Ik wist niet eens dat dat ziekenhuis bestónd.

De benodigde tetanusprik moesten we echter eerst zelf ophalen bij de Etos-Apotheek in de Leidsestraat, want die hebben ze daar niet standaard op voorraad!

Zo zette ik mijn vriend dus na wat zoeken af bij het ziekenhuis (niks portier, gewoon aanbellen bij de deurbel!), parkeerde mijn auto na drie rondjes rijden in een bizar dure garage, holde tussen het brallende zaterdagavondpubliek naar de Etos, pinautomaat was stuk, ging bij de bank pinnen, betaalde cash voor de medicatie, holde terug naar het ziekenhuis en daar werd de injectie gezet. Toen weer auto opgehaald, hinkende vriend ingeladen en naar huis.

Volgende keer gráág een leeg parkeerterrein en een geïnteresseerde portier :-)
estherd
-5-  estherd:
Het is hollen of stilstaan op een SEH. Als het hollen is, berg je dan maar, dan heeft niemand tijd voor je en gebeurt er achter elk gordijntje wel wat. Toevallig was je er dus op een rustige avond. Ik hoop dat je er nooit achterkomt hoe hectisch het kan zijn :)
Jermaine
-6-  Jermaine:
Inhoudelijk geen op- of aanmerkingen, maar ik moet wel zeggen dat ik vind dat dit stuk op een leuek wijze is geschreven.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.