Home > > Een mysterieus huis met tovertuin

Een mysterieus huis met tovertuin

Het vogelhuisje uit mijn tovertuin.
Vanaf het moment dat ik mijn nieuwe huis binnenkwam, voelde ik dat het een vreemde voorgeschiedenis had. De makelaar bevestigde de mysterieuze zaken rondom de oude bewoner. "Er was hier een ontruiming. Het was heel erg."

Gelukkig ontmoette ik al op de eerste dag mijn nieuwe buurvrouw. Een lieve, oude mevrouw die erg nieuwsgierig bleek naar alles wat er in de buurt gebeurde. "Bent u de nieuwe bewoner?", klonk het toen ik mijn eerste verhuisdozen naar binnen bracht. Een klein hoofdje tuurde om een deurportiek. We kletsten wat over de voorgeschiedenis van mijn huis. Mijn voorganger scheen 'n enge jongen te zijn die nooit buiten kwam en zijn ramen afplakte.
Ooit had de politie bij mijn buurvrouw aangebeld, om eens te vragen of ze meer wist over die vreemde bewoner. De politie is uiteindelijk bij haar in de tuin over het hek geklommen, om via de achtertuin hier in dit huis naar binnen te kijken. Door de overwoekerde tuin heen zagen ze dat binnen het vuilnis een meter hoog lag.

Of hij er nou echt woonde of niet, is ons onbekend. De huur werd lange tijd gewoon betaald. Soms moest mijn buurvrouw ’s nachts pakketjes aannemen voor hem, van andere enge mannen die aan de deur kwamen. "Maar dat mocht niet meer van de politie, " vertelt ze. Uiteindelijk is de woning ontruimd en schoongemaakt, en mocht ik erin.

In de eerste dagen dat ik hier woonde, was er niks. Geen vloer, geen meubels. Een schaar en handschoenen waren sneller gekocht dan een nieuwe inboedel, dus al na twee dagen besloot ik maar te beginnen met de tuin. Het was een compleet oerwoud. Tot ongeveer anderhalve meter hoog groeiden de brandnetels en ander parasiterend gespuis, en daaronder verrees een berg zand met andere troep.

De tuin bleek al snel een soort tovertas van Mary Poppins, waar een schijnbaar oneindig arsenaal aan goederen uit tevoorschijn kwam: Twee stapels stoeptegels en bakstenen, vijftig wasknijpers, een vogelhuisje, een fietswiel, pannen, algemeen vuilnis, talloze slakken en wormen, en als klap op de vuurpijl lag er een volledige kruiwagen ingegraven!

Toen ik die aan het uitgraven was tuurde mijn nieuwe buurvrouw over de schutting. Ze sprak me opnieuw aan: "Bent u de nieuwe bewoner?" Enigszins verbaasd draaide ik me om. Exact hetzelfde gesprek als enkele dagen eerder ontstond.

"Je hebt de vergeetachtige buurvrouw al ontmoet zag ik," merkt mijn bovenbuurman een tijdje later op. "Na vijf minuten kent ze je niet meer. Echt grappig!" Ik weet ’t inmiddels. Elke keer als ik haar zie denkt ze dat ze me voor het eerst ontmoet, en vertelt ze opnieuw haar verhaal over de politie en de pakketjes. Ik ben er zelfs al op de koffie geweest, maar ik blijf een vreemde voor haar.

Mijn bovenbuur vertelt me dat de buurvrouw bang was voor mijn vorige bewoner. "Ze hebben jouw deur al heel vaak geforceerd. Brandweer en politie, ik heb alles al gezien," zegt hij. Inmiddels zien we samen de brievenbus van een andere bovenbuur. Hij wordt al maanden niet leeggehaald. Brieven die eruitzien als rekeningen waaien inmiddels de straat op. Misschien een volgend slachtoffer van een ontruiming? Mijn bovenbuur en ik kijken ernaar, als opeens de deur van de buurvrouw opengaat: "Hallo! Bent u de nieuwe bewoner?"

acht reacties op "Een mysterieus huis met tovertuin"

-1-  :
Uitermate leuk stuk. Maar vertel eens, is je bovenbuurman een she-male? En die andere bovenbuur, begint die inmiddels niet te ruiken?
Dr.D
-2-  Dr.D:
En Heb je de kruipruimte even gecontroleerd?
Vind je misschien nog een doos van Pandora...
Arnoud de Jong
Ah. Ik zag het foutje. Nee, de levende bovenbuur is een hele stoere alpha-male. En de overleden bovenbuur ruikt nog fris :).

Er is me verteld dat er soms wel voetstappen te horen zijn. Erg apart...
Jan LUL
-4-  Jan LUL:
Je moet de post openmaken wanneer een brievenbus overstroomt! Is altijd het beste om te doen!
Poepoog
-5-  Poepoog:
ja en zeker de bankafschriften zou ik ff tjekkuh.. :-)
Helen Fox
-6-  Helen Fox:
Ja, dat ging zo vroeger ook toen ik nog in Holland woonden, mensen zijn zo erg nieuwsgierig vind ik, maar dat zal wel overal zo zijn speciaal als je zo dicht op elkaar woont. Toen ik vroeger nog in Amsterdam woonde wisten de buren van alles van ons af, terwijl wij (mijn ouders en zuster)die mensen nooit eerder gezien hadden.Wij woonden toen in een huis met 6 verschillende huurders en zij hadden allemaal halve woningen i.e. kamer,keuken en alkoof - erg klein - maar ik heb zelf een groot huis hier in Nieuw Zeeland met een
grote voorkamer, 4 grote slaapkamers,washuis en een hele grote schuur waar 3 auto's in kunnen staan, en het heeft 2 verdiepingen met een aparte badkamer. Wat een verschil he?. Het was niet prettig leven toen - maar dat wisten wij toen niet want daar waren wij mee opgegroeid. Ik zou niet meer zo kunnen leven als vroeger.
Arnoud de Jong
Tsja.. Je wil toch weten wat er een beetje om je heen gebeurt he?

Het bleek trouwens een wietplantage, die bovenbuur. Vanochtend kwamen ze de sloten vervangen. Nu gaan ze de boel leeghalen.
RudiPensionado
-8-  RudiPensionado:
Als je brievenbus overstroomt ben je vaak zelf een lijk.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.