Home > > Statistiek

Statistiek

Zuidoost - 'Eén dode is een tragedie, een miljoen doden is statistiek'. Josef Stalin mag een despoot, een psychopaat en een massamoordenaar geweest zijn, soms zei hij ook wel eens iets zinnigs. Wanneer leed of sterven te massale vormen aanneemt gaat het ons bevattingsvermogen te boven. Tweeduizend doden bij een vulkaanuitbarsting, twintigduizend bij een hongersnood of tweehonderdduizend bij een vloedgolf: meer dan een paar nullen scheelt het niet.

Om zo'n tragedie tot menselijke, begrijpelijke proporties terug te brengen, hebben we symbolen nodig. Gewone, alledaagse symbolen die we herkennen en waarmee we ons, als het even kan, kunnen identificeren. Iedereen kent de mythe van het orkest op de Titanic, dat dapper bleef doorspelen terwijl het schip in de golven verdween. De foto van de negenjarige Kim Phúc, die zwaar verbrand raakte door een napalmbombardement, gaf een gezicht aan de Amerikaanse misdaden tijdens de Viëtnamoorlog. En in Amsterdam hebben we Anne Frank, die als geen ander de slachtoffers van de holocaust symboliseert.
Wat is er nu zo bijzonder aan Anne Frank? Er zullen, ook onder joodse onderduikers, vast wel meer twaalf- tot veertienjarige meisjes zijn geweest die een dagboek bijhielden. En wie ooit een conversatie tussen meiden van die leeftijd heeft beluisterd, weet dat het literaire peil van zo'n dagboek niet overhoudt. Dus nogmaals: wat maakt Anne Frank zo speciaal? Die vraag beantwoordt zichzelf. De boodschap schuilt in het feit dat Anne niet bijzonderder was dan u of ik. Wat haar is gebeurd had ons allemaal kunnen overkomen, bijvoorbeeld wanneer de nazi's hun haat, in plaats van op joden, hadden geconcentreerd op sportvissers, brildragers of mensen met platvoeten.

Juist daardoor is Anne postuum uitgegroeid tot een symbool van de jodenvervolging. En juist omdat ze een alledaags meisje was is haar nagedachtenis zo'n beetje heiligverklaard. Over gevoelige passages in haar dagboek is jarenlang gesteggeld. Wanneer er ansichtkaarten verschijnen van Anne Frank met een Palestijnse sjaal wordt er furieus gereageerd. En wanneer een kastanjeboom, die een paar keer in haar dagboek is beschreven, dreigt te worden gekapt, is Amsterdam te klein.

De soap rond de Anne Frankboom heeft maandenlang de media beheerst. Van alles is in het werk gesteld om de doodzieke kastanje voor kap te behoeden. Er waren expertises en contra-expertises, trekproeven en protesten. In Vroege Vogels is er meermalen een item aan gewijd, de zaak stond wereldwijd in de kranten, er werden heuse websites gemaakt en de boom kreeg zelfs een Wikipedia-artikel. In drie talen. Ook de Bomenstichting ging zich ermee bemoeien, en ironisch genoeg groeide de Anne Frankboom uit tot een soort symbool voor alle anonieme bomen die rücksichtslos worden gekapt. De uitkomst van al het (letterlijke) getouwtrek was dat in januari werd besloten om de boom 'nog vijf of tien jaar' te laten staan met behulp van een ondersteunende constructie.

Al die soesa rond één symbolische boom staat in schril contrast tot de geruisloze wijze waarop in Zuidoost liefst 8500 bomen worden gekapt. Jarenlang hebben de bewoners van het stadsdeel geprotesteerd tegen de vernieling van het park. Er zijn bezwaarschriften ingediend, alternatieve plannen aangeboden en procedures gestart. Maar het stadsdeel dreef - op voor Zuidoost kenmerkende wijze - ijzerenheinig zijn zin door. Terwijl de laatste bezwaarprocedures nog liepen werd al met de sloop begonnen. In de media, zelfs in de lokale media, is relatief weinig aandacht besteed aan de kap. En Vroege Vogels wijdde er pas een item aan toen de motorzagen al knetterden.

Afgelopen weekeinde ben ik nog even door het park gelopen. (De hekken, die pottenkijkers op afstand moeten houden, sluiten het park niet zo hermetisch af als wel wordt beweerd.) Het werd me droef te moede. Staartmeesjes ravotten nog wat in de kruinen van omgezaagde bomen. Twee buizerds voerden een baltsvlucht uit boven een deel van het park dat nog deze week tegen de vlakte gaat. Kraaien, kauwen en roeken scharrelden lusteloos door het maanlandschap dat na de kap is achtergebleven. Er wordt verteld over ontheemde kraaien, die mensen aanvallen op het Anton de Komplein. Mocht dat waar zijn, dan kan ik ze geen ongelijk geven.

Bij thuiskomst vond ik op de mat een kleurige folder van het stadsdeel. 'Bijlmerpark MIJN park' stond erop, in vette letters. (De bedenker van die slogan zou ik graag eens om de oren slaan met een lang eind hout. Er liggen er genoeg.) Hans Kapteijn, projectmanager voorlichting en groeninkoop, legt in de folder uit waarom er 8500 bomen moeten worden gekapt: 'Deze grond is verzakt en de bodem veel te vochtig, waardoor de bomen oppervlakkig wortelen en minder stabiel staan.' Een paar regels later wordt gevraagd of het niet mogelijk is om de bomen te verplanten. Dat kan niet, volgens Kapteijn: 'De bomen staan heel dicht op elkaar en de wortels zijn verstrengeld. Dit geeft ze steun om te blijven staan in deze grond. Als hieraan intensief wordt gesnoeid staan ze instabiel.' Ben ik de enige die het gevoel heeft dat hij besodemieterd wordt?

Laten we het beestje toch gewoon bij z'n naam noemen: Stadsdeel Zuidoost werkt aan een woonwijk annex sportcomplex op de plek van het Bijlmerpark. En om die aanslag op het groen voor de bewoners nog een beetje verteerbaar te maken wordt er in de nieuwe wijk ook ruimte uitgespaard voor een plantsoen, waar misschien al over vijf jaar een paar sprieterige boompjes worden gepoot. Over de 8500 volwassen bomen die om zeep geholpen worden hoeven we ons geen zorgen te maken. Dat is maar statistiek. Dus worden protesten genegeerd, alternatieve plannen ongezien terzijde geschoven en bezwaarprocedures weggelachen. Alles voor de vooruitgang.

Het is te hopen dat de stadsdeelbestuurders die ons park hebben verkwanseld, wanneer de aannemers en projectontwikkelaars met hun dertig zilverlingen over de brug zijn gekomen, de eer aan zichzelf houden en een voorbeeld nemen aan Judas Iskariot. Al vrees ik dat er tegen die tijd geen boom meer overeind staat waaraan ze zich kunnen opknopen.

veertien reacties op "Statistiek"

ThomasS
-1-  ThomasS:
Liegen schijnt normaal te zijn voor bestuurders, als het om bomenkap gaat. Drie jaar geleden moesten bomen in de Spaarndammerstraat gekapt worden omdat ze volgens ene Bartlema het winkelend publiek in de weg stonden.
Burgers worden kennelijk als achterlijk versleten. Zelfs als het om duizenden bomen gaat.
Marion
-2-  Marion:
Ja die grote aantallen bezoekers die de Spaarndammerstraat nu bezoeken (zou dhr.Bartlema het zelf geloven?). Maar Bartlema weg, is nu bestuurder van een woningcorporatie. Wordt nooit meer over gesproken. En dat allemaal ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Ja inderdaad voor bestuurders zijn bewoners maar lastpakken en worden ze inderdaad voor dom, suf en achterlijk versleten. Bestuurders hoeven niet op die plekken te wonen, na vier jaar zijn ze weg, dus......shame
regina wilkens
-3-  regina wilkens:
De politiek is een besmet beroep geworden. Het gaat erom wie je kent, niet wat je kunt. Incompetentie, draaien, tunnelvisie, het lijkt geen beletsel voor een loopbaan in 'de politiek'. Soms inderdaad een leuk
opstapje voor een fijne functie, dikbetaald, dat maakt het nog fijner. De selectie zou aan de poort moeten beginnen, bij de kandidaatstelling van de politieke partijen. In dit geval: alle kandidaten een rondje door het park lopen, driemaal in de week, een jaar lang. Een band opbouwen met het groen en zijn bewoners. Weten, dat wie de vogels weghaalt,zal omkomen in de insecten. Weten, dat kaalslag op lange termijn een dichtbevolkt stadsdeel zal opbreken.
Maar dan zullen de bestuurders van nu allang op ander pluche zitten. En dan huilen de overgebleven en nieuw aangetreden politici stomverbaasd: Waarom is de opkomst bij de verkiezingen zo laag? Wij zijn toch lief?
Fey
-4-  Fey:
..en wat moet ik hier met al dat ijzerregen..?
Leeuw
-5-  Leeuw:
Ik heb het al eerder gezegd,maar zal het in dit verband nog eens doen. Al ruim 15 jaar (en eerder ook al zo'n tien jaar, middels een gelukkige pionierende jeugd in een stedebouwkundige droom in aanbouw) woon ik in de Bijlmer (tevreden want -lees verder) opgestapeld in tien lagen in de bijlmer. Tevreden omdat dat stapelen betekend dat we met z'n allen een heleboel ruimte over houden. Ruimte die indertijd gebruikt is om een -in stedelijke gebieden- ongekende luxe te botvieren: wonen in een park. De laatste jaren zie ik hoe dat prachtige park temidden waarvan ik ooit ben komen te wonen boom voor boom wordt verkwanseld voor parkeervelden en 'veilig gevoel gevende' verlaagde wegen (en dat terwijl ooit de auto's ook netjes gestapeld werden geparkeerd). Resultaat: ik woon nu niet meer midden in een park, maar aan een parkeerveld en een lawaaige, continu verstopte weg (die bevendien door de bochtige smalle vorm -voorheen verstopt in bosjes vier banen breed- merkbaar buitennissig veel uitlaatgassen produceert. <p> Tot voor kort kon ik me nog troosten met de wetenschap dat tenminste een flink deel van die door middel van het stapel-offer uitgespaarde ruimte nog voor mij en de mijnen beschikbaar was in de vorm van het prachtige Bijlmerpark. Want verzakt of niet, prachtig was't: de oudste bomen van de Bijlmer, prachtig in een Hollands ietwat moerassig bos vergroeid met spectaculaire hoeveelheden van de prachtigste mossen en varens. Reglmatig gingen de Auteur van bovenstaand artikel en ik hier een uurtje wandelen, en midden in de wandeling op een bankje zitten om de week te bespreken. En daarbij waanden we ons midden in een gigantisch bos, want nergens zag je de grenzen van dit stukje bomen-genot. Ons rest nu nog slechts de trein naar het Goy, en U zult begrijpen dat zulks echt niet elke week, of op afroep willekeurig welk na-arbeids moment te verwezenlijken is.
Onze bos-tuin is niet alleen gesloopt (wat op zich al moord is, want, geacht stadsdeel, het is wellicht ontgaan dat een bos een levend wezen is, en niet eenvoudig weer te vervangen is met nieuwe sprietjes uit de kwekerij; een bos heeft tientallen jaren nodig om te ontstaan, en dat begon hier nu juist n'et aardig te lukken), ze is ook verkwanseld tot achtertuin van mensen die zich, zonder ooit het stapel-offer te brengen, straks mogen inkopen tot onze ruimte aan het water.
Ik ben BOOS.
Dirk
-6-  Dirk:
Onze betrokken overheid weet niet alleen wat goed is voor alle burgers maar ook hoe natuur eruit moet zien. De natuur zelf heeft daar geen kaas van gegeten: een en al wildgroei!

Jakkes, wat een redenatie. Ik woon nog maar een halfjaar in de Bijlmer maar in de directe omgeving van mijn flat zijn in die tijd heel wat bomen gekapt ivm sloop, renovatie, nieuwbouw, aanleg van tijdelijke wegen en ga zo maar door. En het zijn meestal de oudste bomen. En er zijn meer bouwplannen aanstaande. Een enkele keer krijg ik hier een wij-hopen-dat-wij-u-hiermee-voldoende -geinformeerd-hebben brief over in de bus maar nooit ruim van tevoren.

En dan lees ik nu dat mens en vogels ook in het Bijlmerpark weinig meer kunnen beleven.

Was ik maar op de Veluwe gebleven en nooit werk gaan zoeken!
John Zwart
-7-  John Zwart:
In Onderbanken is niet “een heel park” maar “een heel bos” tegen de vlakte gegaan. Met als enig doel de vliegveiligheid van verouderde toestellen, die uit mileuopzicht allang een vliegverbod zou moeten worden opgelegd, te bevorderen.
De Raad van State heeft de bezwaarmakers achteraf in het gelijk gesteld.
Tel uit je winst: Daar heb je wat aan als het kwaad reeds is geschied.
Wat leren we hier van? Wantrouw je overheid zodra die beweert dat het absoluut noodzakelijk is om ergens “rücksichtslos” te gaan kappen. Hoogstwaarschijnlijk is er sprake van een dubbele agenda.

Dan moet ik toch kwijt dat het stuk mijns inziens wel veel langer is uitgevallen dan nodig. Die hele inleiding over Anne Frank en de Anne Frankboom ontkracht het artikel eerder dan dat die het sterker maakt. Als het aan het stadsdeel had gelegen had die boom al minstens een jaar geleden in moten gezaagd afgevoerd geweest. Dus hier hebben we te maken met een succesvol verzet. Nu lijkt het wel alsof je die mensen, die zich tot het uiterste hebben ingespannen om het stadsdeel voor een domme daad te bewaren, voor onnozelen wereldvreemde idioten uitmaakt. Daarmee help je niet bepaald je eigen zaak sympathieker te maken. Vecht voor je eigen gekozen doel en doe dat niet door minachtende uitlatingen (“nog een jaar of tien met behulp van een ondersteunende constructie”) die notabene bezijden de waarheid zijn.
Sigi
-8-  Sigi:
Ik ben het helemaal eens met Leeuw. Heb zelf ruim 20 jaar naar alle tevredenheid gestapeld gewoond temidden van het groen, konijntjes, egels vogels te kust en te keur. Door sloop gedwongen verhuisd en ik kan nu wel huilen als ik zie wat er van geworden is.
Toen ik nog in de Bijlmer woonde werd er op een gegeven moment een besluit genomen wat er in het krt op neer kwam dat er niet meer zomaar bomen omgehakt mochten worden. Er zijn nog nooit zoveel bomen gesneuveld als daarna. Overleg met groenvoorzieningen, nee hoor er zal alleen onderhoud gepleegd worden en geen bomen omgezaagd. En daar klonk het geluid al van de kettingzaag. Wat zijn jullie nu aan het doen, dat is tegen de afspraak! Nee hoor mevrouw, dat zijn geen bomen, dat is snelgroeiend hout. (ongelogen, je broek zakt af van dat soort redenaties).

Aan de ene kant moeten we ons suf compenseren met klimaatbossen, aan de andere kant wordt de ene boom na de andere gekapt. Treurig!
John Zwart
-9-  John Zwart:
@Sigi
Klimaatbosjes zijn een uitvinding om het geweten te sussen. Net als compensatiebijdragen op je vliegticket.
Allemaal uitvindingen om intussen omgeremd door te gaan met alleen de blik op economie. Oude autootjes uit de binnenstad en tegelijk een nieuwe startbaan erbij voor Schiphol. Geen balans, maar fullspeed richting 'na ons de zondvloed'.
woestijnvis
-10-  woestijnvis:
Ik durf niet eens te gaan kijken bij het Bijlmerpark. Het is om depressief van te worden.

Welke partij heeft de opheffing van de stadsdeelbesturen in haar programma?
Sigi
-11-  Sigi:
@John Zwart
Je hebt natuurlijk helemaal gelijk maar ik zou toch graag (zeker in dit verband) dat “gewetensussen” wat minder onlogisch willen zien. Iets van geen boompje hakken hoef je ze ook niet te planten. Maar ik weet 't dat is te veel gevraagd. arme Idefix...
Leeuw
-12-  Leeuw:
Ach ja... Idéfix.. Die plaatjes uit Asterix waar Idéfix volkomen ontreddert is wegens gekapte boom. Zou de perfetcte illustratie zijn bij dit artikel (alas auteursrecht). Welk album was dat ook alweer ?
David R
-13-  David R:
De Romeinse Lusthof (en nog wel meer albums, maar bij deze willen de Romeinen het bos kappen om er dure woningen neer te zetten, het loopt slecht af met de lusthof overigens)
Bodosan
-14-  Bodosan:
De Javastraat is ook gereinigd van irritante bomen. Ze werden ongetwijfeld veel te groot. Ik heb begrepen dat het bestuur niet in staat is de Javastraat vorm te geven inclusief bomen, daarom deze kap. Het wordt wrs. net zo mooi als een jaar of 7/8 geleden toen de hele zaak ook al op de schop ging (met bijv. ludieke ronde banken om de bomen). In ieder geval is in het huidige genadeloze licht goed te zien wat voor armoedig zooitje het eigenlijk is (zonder bomen). Klaarblijkelijk geeft het kappen van bomen ons bestuur een vorm van geestelijke helderheid die zij benodigen tbv hun zware taak - meer bomen kappen?

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.