Home > > Van verre gezien

Van verre gezien

Foto: Jaro Renout
Net vijf weken in Laos en Cambodja geweest. Ik ben altijd reuze benieuwd hoe Amsterdam op me over komt na zo'n vrijwillige verwijdering. Meestal zie ik opnieuw schoonheid in plekjes die allang niet meer opvielen, of kijk ik naar het licht alsof het de eerste keer is. Soms moet ik wennen aan de agressie van mensen in het verkeer.

Deze keer sprong onder andere de stilte eruit. Wat heerst er hier een ongelooflijke rust! Oorverdovend werkelijk. Sereen welhaast. Ik vind het maar niks voorlopig, ik mis het leven om me heen. De mensen, de markt, de krekels, de gekko's...Al dat geluid is een soort geruststelling, het betekent immers dat je niet alleen bent. Ik las net dat Nederlanders 21 uur per dag binnen zitten. Tsja, dat krijg je met ons klimaat.
Het is hier tevens extreem schoon op straat. Onze vuiltjes zijn kennelijk meer aan de lucht. Aan de trottoirs en wegen in Amsterdam zal het namelijk niet liggen, daar kan je van eten. Maar dat zal wel verboden zijn. Ook iets dat me, eigenlijk voor het eerst ontzettend opviel. In kranten en op straat is 'mag dat?' een populair topic. Hoeveel wetten hebben we eigenlijk in Nederland? Italië doet het met zo'n 50.000, elkaar vaak tegensprekende regels. Er worden nieuwe bijgeschreven zonder dat er ooit één geschrapt wordt. In Laos hebben ze na lang denken 50 (!) wetten bedacht, maar goed, daar zit men dan ook vrolijk met een AK-47 in de bus, en daar lijkt Amsterdam me niet echt geschikt voor met al die korte lontjes.

Alle bouwputten liggen er precies zo bij als ik ze achtergelaten heb, en er zijn er een aantal bij gekomen. Alsof ik het zelf af moet maken.

Eén ding maakte me een beetje triest. Na vijf weken roken was ik het bijna vergeten: ons rookverbod. De horeca met z'n sociale verkeer zoals mijn (allemaal rokende) vrienden dat gewend waren is kapot. Echt waar. Alles en iedereen is versnipperd binnen of buiten, thuis of in een koud Vondelpark, de rek is eruit.

Ik ken wat leuke kroegen die op wat voor manier dan ook doorpaffen en daar is het bloeddruk en retegezellig. We gaan geen namen noemen. Geen niet-roker te bekennen, dat zijn blijkbaar gescheiden groepen geworden. Er hangt een beetje een fin-de-siecle gevoel. Dansen op de vulkaan, nu het nog kan. Er mag niet gefilmd worden uit angst voor youtube en de nicotinecommando's. De stamgasten proberen het stil te houden, anders komen er nog meer mensen en in hun kielzog de boetes en het onafwendbare einde. Een hetze noemden ze dit vroeger. Sorry, versleten onderwerp wellicht maar het moest me van het hart.

Tot slot kan ik melden dat Amsterdam van verschillende plekken bezien vooral nog steeds heel erg mooi is. Ondanks alles.

Niks te doen? check www.jaro.ikneemmee.nl/asia voor m'n recente Azie-avonturen.


tien reacties op "Van verre gezien"

Otto Braackenssieck
-1-  Otto Braackenssieck:
Heel mooi artikel. Ach en wat roken betreft.
Deze wetgeving, in eerste instantie bedoeld ter bescherming van niet-rokend personeel, is inmiddels uitgegroeid tot een aan dictatuur grenzende ingreep op vele persoonlijke belevingswerelden. En dat waar een bordje “roken”, of “niet roken” voldoende zou moeten zijn om volwassen mensen, bezoekers zowel als personeel, zelf hun keuze te kunnen laten maken. Zo bespaart men ook nog eens een, op zijn minst, honderden miljoenen verslindende, strenge controle van de overheid op naleving van deze dictatoriale wetgeving. Als de bedenkers van dit absurde rookverbod willen ontdekken wat echt ongezond, ja zelfs dodelijk is, dan moeten ze eens een kwartiertje met lopende motor in een afgesloten garage verblijven. (Niet doen natuurlijk, dit is maar bij wijze van spreken). En omdat minister Klink de brutale arrogantie had, om op 4 juli vorig jaar te verklaren:“Nederland moet gezonder gaan eten” vrees ik dat in korte tijd de cafetariahouders wel aan de beurt zullen zijn en dat zij gedwongen worden alleen nog vers fruit te verkopen
Esther
-2-  Esther:
Amsterdam schoon? Kom eens na een bezoek aan bijvoorbeeld Japan naar Amsterdam en dan is Amsterdam zoooooo smerig!
Jan Stender
-3-  Jan Stender:
Van de straten en trottoirs in Amsterdam kun je eten?
Wel een goede start van de dag,met ontbijtje,bestaande uit een toastje verweerde en platgelopen kauwgum,versierd met strooisel van sigarettenpeuken
Met als een toetje een flinke hondendrol pudding
De straten en trottoirs in Amsterdam zijn echt niet schoon
Vinus
-4-  Vinus:
Goh, de stilte valt je op…

Als me nu iets opvalt als ik in Amsterdam ben, is het wel de herrie. Van te hard in een te lage versnelling optrekkende auto’s, beltrillende trams, ambulancesirenes, knetterende brommers. Maar het meest van al de Amsterdammers zelf. Wat maken die een lawaai! Overal en de hele tijd bellen, alsof hun beltegoed en leven er vanaf hangt. Tot in de bioscoop aan toe. En het spijt me om te zeggen maar Bijna altijd zijn het vrouwen die hun verbale incontinentie niet kunnen ophouden. Kletskletsklets. Ik praat dus ik besta. Maar ook de mensen die in een café zitten maken herrie. Zij hebben vaak geen normaal gesprek op een beschaafde toon, nee; ze roepen omstebeurt dingen naar elkaar. En tussendoor kom de ober er nog wat doorheen roepen.

Wat betreft het roken ben ik het, zelfs als nietroker, volstrekt met je eens. Te laat dat verbod, want zoveel wordt er allang niet meer gerookt. En te hypocriet ook, want er zijn nog 1000 en 1 dingen die veel slechter en gevaarlijker zijn dan roken. Ik vraag me weleens af waarom op de auto geen witte met zwart omrande sticker zit waarop staat: autorijden schaadt de gezondheid, geeft een slechte huid, veroorzaakt miskramen en je krijgt en hart, long en vaatziekten van.
Arjen
-5-  Arjen:
Tsja, ik ken toch wel degelijk veel gezellige cafés in Amsterdam waar niet gerookt mag worden. Als niet-roker ben ik daar erg blij mee. Leef ik toch mooi weer een paar jaar langer. Het gebrek aan gezelligheid zit waarschijnlijk alleen maar in het hoofd va de roker die al een tijdje geen sigaret meer gehad heeft en daar een tikkeltje chagrijnig van geworden is.
Bram
-6-  Bram:
Het ligt er inderdaad an van welk ander werelddeel/stad je terugkomt in Amsterdam. Zodra je Amsterdam bij het CS nadert ruik je een pislucht. De stoepen liggen vol met uitgespuugde kauwgum. Hondestront is minder geworden maar ligt er nog volop. Dus tja. Herrie? stadse geluiden horen nu eenmaal bij een stad. Wil je stilte dan zul je dus echt ergens naar het platteland moeten gaan. Dat is een keuze die je zelf kunt maken. Ik baal er altijd zo van dat ergenissen erg worden uitvergroot en dan plots een algemeen goed moeten worden. Leven en laten leven zou ik zeggen.
Een rasechte Amsterdammer
-7-  Een rasechte Amsterdammer:
Ja, het is inderdaad heel schoon op straat als de stadreiniging weer uren bezig is geweest om het centrum schoon te maken want je moet 's-nachts niet kijken. Dan lijkt het Damrak wel een vuilnisbelt met alle afval afkomstig van de fijnproevers uit de fast food zaken. Wel eens zaterdagnacht in de Reguliersbreestraat gelopen?
De rokendiscussie hebben wij al gehad.
Jan Stender
-8-  Jan Stender:
En op het platteland is het ook niet overal stil,maar ik kan er mee leven
Otto Braackenssieck
-9-  Otto Braackenssieck:
@ Arjen. Het is te hopen voor je, Arjan dat je niet vroegtijdig dood gereden wordt, gezellige broek.
Dewi
-10-  Dewi:
Wij kwamen laatst terug uit jakarta, en inderdaad zeg wat kwam het Amsterdamse verkeer in 1 keer als rustig en volledig beschaaft over zeg!

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.