Home > > Wat ging er mis bij de opvoeding?

Wat ging er mis bij de opvoeding?

Een bijdrage van Walther Ploos van Amstel

SIRE-campagne Onbewust Asociaal

's Ochtends om tien over zeven ben ik misschien niet altijd in mijn beste humeur.
Mijn stemming fleurt dan op van die geweldige broodjes van de HEMA op het Amsterdamse Centraal Station.
Altijd een lange rij, maar toch een supersnelle bediening door de HEMA-medewerkers, die prima begrijpen dat we allemaal onze trein willen halen.

Ondanks de rij drong er vanochtend toch weer een oudere heer voor. Je kent dat slag wel...
Met zo'n blik van: 'Ik weet wat ik doe maar waag niet er iets van te zeggen want ik heb de oorlog nog meegemaakt.'

De HEMA-medewerker ziet het en vraagt keurig aan de eerste klant die echt aan de beurt is: "Kan ik u helpen?"
Maar, de oudere heer zet door en plaatst op luide toon zijn bestelling met de boodschap dat hij toch echt aan de beurt is.
Niemand in de rij had zin in ruzie en liet hem dan maar voor.
Zucht...

We zijn zo druk met onszelf bezig dat we niet meer merken dat anderen zich aan ons gedrag storen.
Jouw auto parkeren bij de enige vrije tank, alleen om in het tankstation sigaretten en koffie te halen.
Als je tien minuten hebt staan wachten bij de slager nog steeds niet weten wat je wilt eten.
Bij de Albert Heijn je portemonnee pas uit je tas graven -en dan wanhopig zoeken naar de PIN-pas- als alle boodschappen al lang en breed gescand zijn.
Er staat niet voor niets op de kassa: 'U kunt al beginnen met pinnen.' Er zijn nog 5 wachtenden achter u.
Telefoneren terwijl je een krantje bij de Ako afrekent. Om nog maar te zwijgen van de schreeuwende mobiele bellers in de stiltecoupé, in het restaurant of op het terras.
Wat is er mis gegaan bij hun opvoeding, dat ze niet snappen dat anderen daar last van hebben?

Mijn schoenmaker heeft nu een geweldig bordje in de winkel opgehangen: 'In verband met uw privacy zijn wij zo beleefd om u pas te helpen als u uitgebeld bent'.
Dat is duidelijke taal. Daar ga ik vaker terugkomen.

Foto: afbeelding uit SIRE-campagne 'Onbewust asociaal', 2009.


tien reacties op "Wat ging er mis bij de opvoeding?"

Bert van Elswijk
-1-  Bert van Elswijk:
Probeer het eens met echt hoffelijk zijn, niet op een belerende, verwijtende manier een ander op zijn/haar ongewenste gedrag wijzen, maar dat op een open en respectvolle manier doen. En zelf consequent blijven! Wat je wilt dat jou niet geschied........
Suffie
-2-  Suffie:
De verworvenheden van de drang naar individuele ontwikkeling vs. het opvoeden tot sociaal acterend lid van de maatschappij...
Arnoud de Jong
Ik was vandaag in de supermarkt. Vrouw dringt voor, man zegt er iets van. De vrouw begint een flink potje te schelden en wenst de man dood en ziet 'm wel weer bij het uitvaartcentrum. De vrouw droeg een badge van DOCK, een stichting die zich richt op maatschappelijke dienstverlening & samenlevingsopbouw....
Christian
-4-  Christian:
Helaas is “u kunt meteen beginnen met pinnen” binnenkort iets van het verleden. Bij het Nieuwe Pinnen (met gebruik van de chip) is dit namelijk niet meer mogelijk, daarbij kun je pas je pincode intoetsen als alle boodschappen al zijn gescand, en moet je ook je pinpas laten zitten tot het einde van de transactie. Dit gaat nog een hoop tijd schelen bij de Albert Heyn!
JohnN
-5-  JohnN:
Ergernis moet je niet koesteren om later nog eens verder uit te kauwen: erg ongezond.
Negen van de tien keer kun je denken: wat dan nog. En je bent het nog sneller vergeten dan de pleger.
Ik treed alleen op als ik word beledigd, verder laat ik dus veel waaien. Kan ik aanbevelen, gezonder dan stukjes schrijven.
En het antwoord op de vraag in de titel zit hier in: opvoeden is vooral voorleven.
Bart
-6-  Bart:
Mensen die voordringen, dat is van alle tijden: vroeger bij de '3 dwaze dagen' van de Bijenkorf was dat niet anders. Voorbeelden verder te over. Heeft niet alleen met opvoeding te maken, vooral met overmaat aan 'assertiviteit', nu meestal geassocieerd met ADHD...
Komt bij alle bevolkingsgroepen voor: de rijke zakenman, de arme huisvrouw, de (soms ook jattende) scholier, de arme buitenlander,kortom bij een ieder in deze samenleving leeft deze drang tot voordringen en als ultieme daad: de volgende persoon extra irriteren door(zie boven) pas te gaan pinnen als de cassiere alles gescand heeft, kaart zogenaamd zoek, o, jee betaalkrediet overschreden, andere pas (manlief, vrouwlief), met veel moeite pincode ingetoetst, cassiere zegt: wilt u nogmaals bevestigen?. Alweer geen respons bij de bank... enzovoort.
Beste mensen: that's life!
Aannemer Amsterdam
-7-  Aannemer Amsterdam:
Ik denk ook dat het iets van alle tijden is. Alleen horen/lezen we het nu vaker, omdat er veel meer media zijn.
Manuel
-8-  Manuel:
Bitches everywhere. Leeftijd maakt niet uit
Dick
-9-  Dick:
Precies Bart, that's life! (en zie, ik ben het een keer met je eens ;-))
Ik maak het dan nog leuker door in zo'n situatie juist te gaan (glim)lachen ...
Bart
-10-  Bart:
@ Dick: doe ik meestal ook (als ik geen haast heb), soms ga ik nog een gesprek aan met de desbetreffende persoon: "goh, mevrouw/meneer, dat is toch wat hé, dat pinnen, dat gaat zo vaak fout, tja die moderne techniek ook... (doe ik alleen als de persoon 65+ is ;-)), en grinnik in mijzelf bij het verlaten van de supermarkt... Om dezelfde reden dat ik waarschijnlijk ook over 10 jaar het niet meer bij kan houden...

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.