Home > > Een dagje exclusiviteit

Een dagje exclusiviteit

Soms krijg je dingen te horen die even moeten rijpen voordat je er wat van vindt. Ik neem u even een maandje mee terug, naar 3 juni 2011: 'Dreamnight at Artis'. Elke eerste vrijdag in juni, van ieder jaar, worden honderden ernstig zieke kinderen uit hun ziekenhuizen en verpleeginstellingen opgehaald.

Vervolgens worden ze per ambulance, politie- of brandweerauto met zwaailicht en sirene vervoerd naar Artis, waar ze dan een hele avond lang mogen doen wat ze rest van het jaar niet kunnen: niet ziek zijn.

Ieder jaar vormen al die voertuigen een lang lint door de stad om vervolgens met veel kabaal en flitsend blauw voor de dierentuin hun lading te lossen. Even leek het erop dat dit bijzondere kinderfeest dit jaar niet door zou gaan. Althans niet in Amsterdam. Buurtbewoners van met name de Plantagebuurt hadden namelijk ernstige bezwaren geuit tegen deze ontoelaatbare vorm van geluidshinder.

Ik heb een hekel aan zwaalichten en sirenes. Als ze 's nachts in de stad voorbij komen wordt je er niet alleen wakker van, maar veroorzaken ze ook zo'n gevoel van onbehagen, in de wetenschap dat ergens iets ergs gebeurd is. In het verkeer haat ik ze vooral omdat je nooit kan horen waar ze vandaan komen. Mensen trappen in paniek op hun rem, of juist op hun gaspedaal, en gooien hun stuur in een richting die je niet verwacht. Het is dan ook niet voor niets dat het gebruik van zwaailichten en sirenes aan regels is gebonden en de controle daarop steeds strakker wordt. Oneigenlijk gebruik mag niet, zelfs niet om kinderen te plezieren.

Maar goed, bedenk dat maar eens als je naar die kindersnoetjes kijkt. In deze context zijn dat soms bleke of magere snoetjes. Haarloze snoetjes soms, of beplakt met slangetjes. Maar zonder uitzondering zijn het snoetjes met een stralende lach. Omdat deze kinderen één dag belangrijker zijn dan regeltjes en bepalingen, omdat ze één dag per jaar mogen ervaren hoe het is om in het middelpunt van de belangstelling te staan, terwijl anderen hun dagelijkse beslommeringen daarvoor glimlachend opzij zetten. Ik vraag me dan af: zou die glimlach vanwege al deze exclusiviteit even stralend blijven als de chauffeur van de ambulance, met een blik vol spijt, de sirenes uit zou zetten omdat "de mensen in deze buurt dat lawaai niet zo leuk vinden?"


Eén dagje exclusiviteit voor een ziek kind tegenover één dagje geluidsoverlast. Ik laat nog maar even in het midden wat ik er van vinden moet. Maar één ding weet ik wel: mocht ik onverhoopt in de Plantagebuurt hebben gewoond, dan had ik dat hier mooi voor me gehouden.

(Foto: Guy Vandendriessche)




zes reacties op "Een dagje exclusiviteit"

JohnN
-1-  JohnN:
Hmm er zijn 365 goede dingen die goede reden geven om één dag de 'regeltjes' even opzij te zetten. Dus elke dag maar zijn eigen uitzondering?
Spreek je hierover eens eerlijk uit, nu zet je deze buurtbewoners alleen in een vervelend licht.
Ik zou zeggen wees heel kritisch met het opzij zetten van 'regeltjes', dat doen we in ons dagelijks bestaan al teveel op straat in deze stad.
Suffie
-2-  Suffie:
John, heb jij toevallig op een rijtje hoeveel keer er per jaar in de Plantagebuurt sprake is van een verruimming of ontheffing van de bepalingen omtrent geluidshinder? En zo ja, welke criteria er zouden moeten gelden voor een ja of een nee..?

En begin nou niet over 'als je het één keer doet willen ze het allemaal' want daar sla je een discussie natuurlijk aardig mee dood.
Jack Jansen
-3-  Jack Jansen:
Het is altijd hetzelfde liedje: mensen verwarren “last” met “overlast”. Als de kroeg aan de overkant een lawaaiig feestje geeft heb ik daar last van. Pech voor mij, en als ik naar de politie stap zouden die mij hartelijk moeten uitlachen.

Als ze elke week een lawaaiig feestje geven is dat overlast, en dan is het goed als er ingegrepen wordt.
JohnN
-4-  JohnN:
@ Suffie - Met jouw statistieke verlangens sla je juist de discussie dood. De vraag is voor mij wat is het algemene en wat het persoonlijk belang? De 'regeltjes' zijn gemaakt voor het algemeen belang. Uitzonderingen daarop vragen dus nogal wat overtuigingskracht. Voor mij mogen bijvoorbeeld ook die Hells Angels begrafenissen verboden zijn ook al scoren ze laag in frequentie op de statistieken. Hou het zuiver, ook als je zelf niet in de Plantagebuurt woont.
Arnoud de Jong
Als je dit specifieke moment aangrijpt om de regels te overtreden, maak je eens temeer duidelijk dat die regels bestáán. Altijd goed voor de rest van het jaar.

Bovendien: ik zou eigenlijk wel eens weten om hoeveel klagers het nu eigenlijk gaat.
Maaike
-6-  Maaike:
Amsterdam=van Amsterdam houden van wat alles hier gebeurt, kan, en mag, maar er wel over zeuren.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.