Home > > Wie wil er een hondje hebben?

Wie wil er een hondje hebben?

Heel even sidderde de stad onder de golf van verontwaardiging die er overheen spoelde toen op 1 april in het Sloterpark een zwaar verwaarloosde hond werd aangetroffen, die in de vrieskou aan een boom was vastgebonden. Op de sociale media gonsde het al snel van de speculaties over de identiteit van de eigenaar en de verschillende manieren om de man of vrouw zijn schuld aan het dierenrijk te laten inlossen. Mensen die er normaal niet over zouden nadenken om de politie te tippen over een ordinaire inbreker of berover wandelden bijna in ploegjes de Amsterdamse politiebureau's binnen met namen van mogelijke verdachten. De eigenaar van de hond koos eieren voor zijn geld, meldde zich enige dagen later bij de politie en werd subiet achter de tralies gezet, goed voor het rechtsvaardigheidsgevoel van veel Amsterdamse burgers, maar ongetwijfeld ook voor zijn eigen gezondheid.

De eerste vraag die mij te binnen schiet is uiteraard hoe iemand er toe kan komen om zijn huisdier zo te behandelen. Geen geld? Wraak? Depressie? Sadisme? Politie en justitie weten het ondertussen, wij kunnen er alleen naar gissen. Een andere vraag die mij te binnen schiet is hoe het toch komt dat dit soort mensen aan honden kunnen komen. Want hoewel de overheid met maatregelen als het hondenpaspoort de de verplichte hondenchip er veel aan doet om het hondenbezit nog enigszins controleerbaar te houden, wordt het aspirant-hondenbezitters wel erg gemakkelijk gemaakt.

Impulsief
Op facebook zie ik minimaal dagelijks berichten langskomen van mensen die honden of pups aanbieden omdat de moeder is overleden, het baasje er niet meer voor kan zorgen of de kleine ineens allergisch blijkt te zijn. Via marktplaats is het een fluitje van een cent om 'no questions asked' een hondje op de kop te tikken en er zijn tegenwoordig complete televisieprogramma's om kansloze honden en katten aan een nieuw baasje te helpen. En mocht de lokale voorraad even op zijn, dan zitten er nog zat beesten op een baasje te wachten in landen als Spanje, Servië of Syrië. Precies het klimaat waarin mensen die geneigd zijn impulsieve of ondoordachte beslissingen te nemen onder druk komen staan. En dan heb ik het nog niet over de mensen die hondjes 'uit eigen kweek' onder vrienden en kennissen aan de man brengen. Kortom, de controle op de hondenstroom in Nederland zit vol gaten, of is stomweg niet opgewassen tegen het enorme, zich nog steeds uitbreidende aanbod.

Het resultaat is pijnlijk zichtbaar: mensen die eigenlijk geen honden zouden moeten hebben kunnen daar veel te gemakkelijk aan komen, bijna een kwestie van de hond om het spek binden, zou je kunnen zeggen. Natuurlijk moet je die laagdrempeligheid niets als excuus aanvoeren, iedereen is en blijft zelf verantwoordelijk hoe hij met z'n dieren omgaat, maar het is wel een kwestie om eens goed over na te denken.

Gewenning
De andere kant is dat sommige mensen in deze zaak wel erg doorschieten in hun maniakale woede. Waar mensen niet koud of warm lijken te worden van berichten over verkrachtingen, overvallen of mishandelde kinderen, is de wereld te klein als een hond niet goed te eten krijgt en wordt er op de reactiepagina van bijvoorbeeld AT5 bijna openlijk opgeroepen de dader te lynchen. Kwaad? Okay, dat ben ik namelijk ook. Maar de verhoudingen zijn wel een beetje zoek aan het raken. Steeds vaker lijkt het alsof we aan het afstompen zijn, alsof we zo vaak met allerlei vormen van geweld worden geconfronteerd dat er een vorm van gewenning plaatsvindt die zich uit in onverschilligheid voor alles wat te dichtbij komt. En die onverschilligheid evolueert; waar we vijf jaar geleden allemaal ontzet waren als er een tramconducteur werd gemolesteerd, lezen we nu niet eens meer door als we op het internet een kopje tegenkomen over een neergestoken politieagent. We schrikken een paar keer van niet alledaags geweld, in dit geval het ernstig verwaarlozen van een hond, en daarna slaat vermoedelijk de gewenning weer toe.

Deze keer uit die geschoktheid zich wel in een aantal goede dingen: veel mensen hebben spontaan initiatieven ontplooid om geld in te zamelen voor de behandeling en de opvang van Ector, zoals de onfortuinlijke hond ondertussen is omgedoopt. En natuurlijk staan de mensen in de rij om Ector een nieuw en liefdevol thuis te bieden. Hopelijk wel uit spontane dierenliefde en niet uit impulsiviteit of ondoordachtheid. Anders wordt die arme Ector er écht niet beter van.


vijf reacties op "Wie wil er een hondje hebben?"

Edwin
-1-  Edwin:
Ik vraag me ook altijd weer af of deze boze dierenvrienden zich ook zo opwinden over de bio-industrie. En dus ook geen vlees, of dan toch in ieder geval scharrelvlees eten... Niet dat het niet sneu is, zo'n hondje. Of zo'n baasje...
JohnN
-2-  JohnN:
Het is altijd de "aaibaarheidsfactor" die de hoofdrol speelt in de mate van emotie. En aangezien 9 van de 10 mensen hondjes willen aaien staat de hond wel zo ongeveer aan de top van "onschendbare" dieren, waarschijnlijk met kleine knaagdieren als konijn, marmot en cavia als een goede tweede.
Maar aal in het zout gooien om gemakkelijk zijn vel af te stropen, kreeften en krabben levend koken, eendagskuikens door de versnipperaar, daar zitten we niet zo mee.
Het blijven merkwaardige dieren, de mensen. Van speenvarkentjes (=baby biggetjes) smullen we.
Arnoud
-3-  Arnoud:
Met het koe-knuffelen is de aaibaarheidsfactor van de het rund toch óók behoorlijk toegenomen, John! Het heeft nauwelijks invloed op de vleesconsumptie denk ik. ;-)
Ik zit er overigens wél mee wanneer dieren wreed worden behandeld voor de culinaire genoegens van de mens. Ik weiger alleen me daar verantwoordelijk voor te voelen, want ik ben niet degene die het heeft bedacht. Producenten die rijk worden van de bio-industrie door onverkwikkelijke methoden toe te passen en vervolgens de verantwoordelijkheid bij de consument leggen. Daar trappen wij niet in.
Suffie
-4-  Suffie:
Wel vreemd: als je een katje adopteert krijg je tot twee maal toe onverwacht inspectie vanuit het asiel om te onderzoeken of je wel op je taak berekend bent, als je een buitenlands kind adopteert hoor je er nooit meer iets van....
Arnoud
-5-  Arnoud:
@Suffie: Dat noemen ze: prioriteiten stellen. ;-)

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.