Home > > Nachtcafé

Nachtcafé

Ik beland vrijdag om half twee in een nachtcafé in mijn buurt. De twee aanwezige barmannen zijn nachtdienstveteranen, te herkennen aan de meewarige glimlach en ogen die weten dat er nooit, nooit iets zal veranderen en nachtkroegbezoekers al helemaal niet. Er zitten vanavond een paar verlopen stelletjes en in het midden van de kroeg een groep mannen die het niveau ‘dronken’ waarschijnlijk al twee uur geleden achter zich hebben gelaten.

De twee luidste van de beschonken groep bevinden zich voornamelijk buiten, spreken iedereen die langskomt aan met jolige persoonlijke vragen en houden af en toe een vriendelijk stoeipartijtje. De een is een kleine, kale Amerikaan van in de dertig uit Detroit (I’m from Detroit man! Detroit!’), de ander een even oude, neutrale blonde Amsterdammer. Ze lijken het goed naar hun zin te hebben met z’n tweeën. De overige vrienden hangen aan de bar en geinen wat, gebogen over hun bier.

Plotseling klinkt er gestommel en geschreeuw en in het midden van de kroeg knallen de twee mannen van het duo op elkaar. “Fuck you, man!” “Klootzak!!” De barmannen en de vrienden moeten tussenbeide springen. De Amsterdammer wordt buiten gedeponeerd en de Amerikaan wordt teruggezet op een barkruk tussen zijn entourage. Het is muisstil in de kroeg en alle ogen zijn gericht op de nog na hijgende Amerikaan. Terwijl wij overige gasten doen alsof het ons niets interesseert maar toch luisteren wordt al snel duidelijk dat de Amsterdammer de Amerikaan had aangevallen. De Amsterdammer beschuldigde de Amerikaan er van dat hij zijn Persol zonnebril had gestolen, een dure bril waarvan de Amerikaan er nu een in zijn broekzak had zitten.

De Amerikaan ontkent dit, briesend als een kleine baviaan. De Persol zonnebril die hij in zijn zak had was van hem, ‘goddammit’. Hij gebaart driftig om zich heen en flext af en toe dreigend zijn spieren naar niemand in het bijzonder. De vrienden proberen hem te sussen. Een andere vriend gaat naar buiten om bij de Amsterdammer verhaal te halen. Die houdt voet bij stuk en werpt woeste blikken door het raam naar de Amerikaan, terwijl hij af en toe aanstalten maakt om de veronderstelde dief alsnog met geweld tot inkeer te brengen. De Amerikaan kijkt niet in zijn richting maar vraagt zijn vrienden een stuk of drie keer snuivend: ‘do I have to DETROIT this nigger or what, yeah?!’. Het barpersoneel schudt besmuikt glimlachend met hun hoofd en poetst nog wat glazen.

De discussie gaat door. Buiten staat de Amsterdammer de politie te bellen. De Amerikaan zegt dat hij thuis nog een bonnetje heeft van de bril, want hij heeft deze toevallig vandaag gekocht. Hij weigert echter het bewijs te gaan halen, voor die eikel zeker, ‘no way’. Ondanks mijn nieuwsgierigheid over de ontknoping betaal ik en verlaat de kroeg. Net als ik wegfiets zie ik de achterdeur van de kroeg opengaan, waar de Amerikaan uitstapt. Hij kijkt schichtig om zich heen en vangt mijn blik op. Hij knikt, lacht ongemakkelijk en maakt zich snel uit de voeten. De vriendschap zal het wel niet meer overleven.


twee reacties op "Nachtcafé"

JohnN
-1-  JohnN:
Aardig sfeerbeeld van de grote stad, waar het langzaam treuriger wordt en de eenzaamheid zichtbaarder, naarmate de nachtelijke uren verstrijken.
Sebastiaan
-2-  Sebastiaan:
Sterk stuk!

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.