Home > > Who’s That Knocking At My Door (1968)

Who’s That Knocking At My Door (1968)

Filmrubriek

Who's that knocking on my door

[Klik voor hele afbeelding]

Who’s That Knocking At My Door geeft een prachtig tijdsbeeld van de jaren `60 van de vorige eeuw. De openingssequentie heeft op mij nog altijd een betoverende werking. We zien eerst een vrouw (Catherine Scorsese, de moeder van regisseur Martin Scorsese) die in een keuken een ovengerecht aan het maken is. Ze serveert het vervolgens aan een vijftal kinderen die met hongerige blik rond de eettafel hun deel afwachten (klik: zie foto 1). Direct na deze sequentie in een huiselijke setting volgt een scène op straat (klik: zie foto 2 & foto 3). Twee groepen jongeren staan tegenover elkaar. Van het vijftal waar hoofdpersonage J.R. (Harvey Keitel) bij hoort, heeft een van hen een stok achter zijn rug. Hoewel er geen dialoog of omgevingsgeluid hoorbaar is, blijkt uit hun mimiek dat ze dreigende taal met elkaar wisselen. Hoorbaar is wel de schreeuwende stem van een radiopresentator die een nummer inleidt. Dan zet het upbeat muzieknummer Jenny Take a Ride! in van Mitch Ryder and The Detroit Wheels en vervolgt zich een straatgevecht tussen de jongens. Een van hen wordt afgeranseld met een stok en rolt ontwijkend over straat. De bewegingen lijken bijna een dans.

Een vrouw als Madonna of hoer
Who’s That Knocking At My Door was de eerste speelfilm van Martin Scorsese. Hiervoor had hij drie korte films en een documentaire gemaakt. Het was het acteerdebuut van Harvey Keitel, die daarna nog meerdere malen met Scorsese zou samenwerken. Daarnaast kan de film als autobiografie van Scorsese worden beschouwd. Het hoofdpersonage J.R. is een zelfportret van Scorsese en ook de vriendengroep heeft echt bestaan. De personages dragen hun werkelijke namen, tot groot ongenoegen van sommigen van hen. Deze film vormt samen met Scorsese’s meesterwerk Mean Streets (1973) en Italianamerican (1974) (een prachtige biografische documentaire over zijn voorouders) een autobiografisch drieluik.

Het verhaal van Who’s That Knocking At My Door draait om de jonge J.R. die geen duidelijk omlijnde toekomstplannen lijkt te hebben, geen baan heeft en zijn tijd lijkt te verdoen door met zijn vriendenclub bijeen te komen om bier te drinken. Dan ontmoet hij een meisje (rol van Zina Bethune) waar hij op slag verliefd op wordt. Zij is een witte engel in het leven van J.R., maar op het moment dat het meisje hem vertelt dat ze in het verleden verkracht is, wreken zijn katholieke normen en waarden zich op zijn gevoel voor haar. Zijn beeld van een vrouw is zwart-wit, kent geen nuance en schippert tussen de uitersten van enerzijds Madonna en anderzijds hoer. J.R. laat in dit ongenuanceerde beeld geen ruimte voor zelfreflectie, louter voor fantasieën.

De droomsequentie waarin de wilde fantasieën van J.R. worden verbeeldt en hij seks heeft met een prostituee, is in Amsterdam opgenomen. Scorsese was al in Amsterdam om commercials op te nemen toen hij Harvey Keitel liet overvliegen om deze scène te filmen. Terwijl in elk huis in de film een heilige kruis aan de muur hangt, is juist in de scène in Amsterdam op de achtergrond aan de muur de vorm van een omgekeerd kruis te zien (zie foto 4). In Amsterdam lijken religieuze wetten niet te gelden en is er louter ruimte voor seks en drugs.

Who's that knocking at my Door - foto 4

Beïnvloed door meesterregisseurs
Zijn eerste film laat duidelijk zien dat Scorsese is beïnvloed door de stijl van de Nouvelle Vague. Grondleggers van deze stijl waren regisseurs Jean-Luc Godard, Alain Resnais, François Truffaut, Claude Chabrol, Éric Rohmer en Jacques Rivette. Keitel kan dan ook als een Jean-Pierre Leaud (Nouvelle vague acteur uit o.a. de films The 400 Blows en Masculin Féminin) van de Amerikaanse film worden beschouwd.

Who's that knocking on my Door - foto 5

De stijlkenmerken die Scorsese frequent hanteert en hem tot een auteur maken zijn bijvoorbeeld: slow-motion, snelle montage, de kleur rood, specifieke muziek, expliciet geweld en thematische elementen zoals complexe hoofdpersonages en Catholic guilt. Daarnaast is hij een bijna ongeëvenaarde filmkenner. Zijn films reflecteren zijn inspiratiebronnen: de talloze films van meesterregisseurs die hem voorgingen. Om er enkele te noemen: Alfred Hitchcock, John Ford, Howard Hawks, John Cassavetes, Akira Kurosawa, Jean-Luc Godard, Michael Powell, William Wellman, Orson Welles, Francesco Rosi, Roberto Rossellini en King Vidor. Hij gebruikt de films van deze grote meesters als inspiratiebron voor zijn eigen werk, maar citeert of kopieert echter nooit direct, zoals bijvoorbeeld Quentin Tarantino dit wel doet. Gesteld kan worden dat hij een intertekstuele auteur is. Juist omdat hij zijn eigen signatuur heeft, maar andere films toch een onvermijdelijk deel uitmaken van zijn oeuvre. In Who’s That Knocking At My Door neemt J.R. het meisje mee naar de film. De hoofdpersonages uit de westerns Rio Bravo, Scaramouche, The Searchers en The Man Who Shot Liberty Valance en de manier waarop zij met vrouwen omgaan ziet J.R. als voorbeeld (zie foto 5). Het beeld dat hij van vrouwen heeft blijkt dus niet alleen gevormd door de kerk, maar ook door de klassieke film. Op dat moment openbaart het personage van J.R. zich pas echt als een autobiografische schets van Scorsese zelf.

Who’s That Knocking at my Door is los verkrijgbaar of als deel van de Martin Scorsese Collection dvd box.

Directed by: Martin Scorsese.
Produced by: Haig Manoogian, Betzi Manoogian, Joseph Weill.
Screenplay: Martin Scorsese.
Director of photography: Richard H. Coll, Michael Wadleigh.
Editor: Thelma Schoonmaker.
Cast: Zina Bethune, Harvey Keitel, Anne Collette, Lennard Kuras, Michael Scala.
Awards: genomineerd voor een Gold Hugo op het Chicago International Film Festival.
Tagline: Mean Streets was just around the corner.


Een reactie op "Who’s That Knocking At My Door (1968)"

JohnN
-1-  JohnN:
Niet dat ik een kenner ben van het interieur, maar foto 4 associeert in mijn ogen niet met een Amsterdams peeskamertje... Mooie vrouw overigens die Zina Bethune.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.