Home > > De Oosterbegraafplaats

De Oosterbegraafplaats

Ik was een tijdje geleden uitgenodigd om mee te doen aan “Herinnering verlicht”, een avondherdenking voor nabestaanden. Dit is een jaarlijks terugkerend evenement op de Oosterbegraafplaats. Dit jaar was het op woensdag 28 oktober. Ik was uitgenodigd door Jos van Hest, de man die erg veel doet voor de poëzie, waaronder al vele jaren elke maand een poëzie middag in OBA aan de Oosterdokskade. De bedoeling was dat ik die avond samen met 32 andere dichters gewapend met een witte paraplu over de begraafplaats zou lopen en aan de mensen die daar zin of behoefte aan hadden ons zelf geschreven gedicht voor zouden dragen. 

Foto: Jan ter Heide

Ik heb niets met geloof en ik geloof ook niet dat de mens op een of andere manier voortleeft na de dood. Behalve dan in mijn of andere mensen hun hart of hoofd. Maar op de begraafplaats aangekomen gebeurde er toch iets mystieks met me, al was het alleen maar door de prachtige verlichting, de vuren, de lantaarns die her en der in het donker over de begraafplaats waren verspreid. Er speelden mensen piano tussen de graven. Er was een band die zigeunermuziek speelde. Er waren mensen die liederen zongen. En wij dan 32 dichters met een witte paraplu en een gedicht op een kaart die we aan de mensen mee mochten geven.

Maar het belangrijkste er waren duizenden mensen die bij de graven van hun dierbaren waren. Ik heb het gedicht tientallen keren voorgedragen die avond en aan telkens weer nieuwe mensen. Het was een bijzondere ontroerende ervaring. Ik beschouw het als een eer dat ik er aan deel mocht nemen. Ik wil Jos van Hest  en al de mensen van de Oosterbegraafplaats erg bedanken voor al het werk dat zij gedaan hebben. Natuurlijk wil ik ze ook bedanken dat ik mee mocht doen.

Als u er dit jaar niet bent geweest schrijf het in uw agenda voor volgend jaar. Een prachtige belevenis die mij nog lang zal heugen. Hieronder mijn gedicht dat ik mocht voordragen. 

Ik zou 

Ik zou mijn handen op je oren willen leggen

Als een schelp, zodat je mijn stem weer hoort

Ik zou je ogen willen bedekken 

Zodat het duister niet je oog verstoort

Ik zou je vast moeten houden

Zolang, zolang als nodig is

Ik zou je tranen willen proeven

Je lippen kussen, je dragen als een kind

Ik zou je hart nog moeten horen 

Je lach, je stem, je voetstap op de trap

Ik zou je lichaam willen zien

Alsof je niet weg bent, maar


drie reacties op "De Oosterbegraafplaats"

Jan ter Heide
-1-  Jan ter Heide:
Mooi gedicht Ronald.
En ja, zo is het.
Het verlangen blijft.
Fijn dat ik je ken.
Groet van Jan
Arnoud
-2-  Arnoud:
Een heel mooi idee. Moeten ze ook op andere begraafplaatsen doen. Of gebeurt dat al?
Ronald M.Offerman
-3-  Ronald M.Offerman:
Ik durf het niet te zeggen Arnoud. Het zou best kunnen. Op de Ooster ligt geen familie van mij die liggen meer op Vredenhof en Westgaarde maar het is zeker geen gek idee als daar ook zoiets is of zou komen.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.