Home > > Sport en kunst, in dienst van de macht

Sport en kunst, in dienst van de macht

Spaanse meesters

Steeds vaker sta ik voor morele dilemma's, bijvoorbeeld als de Hermitage aan de Amstel weer breed in het nieuws staat. Het is een prachtig museum, daarvoor alle lof – de mogelijkheden ervan zijn bijna ongelimiteerd door de band met het voormalige Tsaren Zomerpaleis in St.Petersburg.

Grote overzichtsexposities van tijdperken en stijlen, waar de wereldbekende doeken van de grootste meesters bijeen worden gebracht, ze lijken alleen maar voor deze tsaar onder de wereldmusea mogelijk. En ik kan er – door mijn jaarlijkse steun aan de Nederlandse musea – naar binnen met een gratis toegangskaart!
Toch kan ik het museum niet los zien van de schaduwkant van de band met het hedendaagse Rusland. Als ik naar de Spaanse Meesters uit de 17e eeuw ga kijken wordt dit immers ook mogelijk gemaakt door een sinister regime waar één man alle macht in zijn handen heeft verzameld. In de geschiedenis hebben we genoeg gezien welk wereldleed meestal uit zulke situaties voortkomt.

Nederland heeft de laatste tijd heel wat moeten slikken, terreur naar een Amsterdams Greenpeace schip en haar 30 koppige bemanning, glasharde tegenwerking en leugens bij de pogingen om de waarheid over de neergehaalde vlucht MH17 naar boven te halen. Zonder iets aan de ernst van deze feiten af te doen zijn het maar incidenten tegenover hetgeen de Russen zelf structureel moeten ondergaan. Volledige persbreidel, tientallen journalisten die verdwijnen, geliquideerd of veroordeeld tot jarenlange opsluiting in goelag-achtige opvoedingskampen. Het lijkt wel traditie, openlijke kritiek is levensgevaarlijk, geheime politie met overal ogen en oren, liquidatie 'squads' op pad. Kasparov blijft ver buiten de landsgrenzen, desondanks zal hij nooit iets gaan drinken met een onbekende.

Affiche HermitageDan zijn wij toch maar goed af, met onze aandoenlijk joviale Mark Rutte en ons knuffelbare koningshuis. We leven in symbiose, want ze zijn lief onze constitutionele parasieten, die zelf ook zoveel houden van sport en kunst.
Maar ik moet weer een drempel over, als ik straks mezelf toch niet weerhouden kan om naar die Spaanse Meesters te gaan kijken. Ik ben maar een onbeduidend mannetje, of ik ga of niet, dat zal Putin worst wezen. Anders is dat met onze gepensioneerde koningin Beatrix, die maakt een 'statement', telkens als ze weer de uitnoging aanvaardt om met veel bombarie de tentoonstellingen te komen openen 'met vlag en wimpel en slaande trom'.
Was zij nou eens één keer gewoon thuisgebleven, dan steeg ze opeens meters in mijn achting.

Hermitage Amsterdam, Amstel 51 – Spaanse Meesters tot 29 mei 2016:
El Greco, Ribera, Zurbarán, Velasquez, Murillo, Goya.


Reageer op "Sport en kunst, in dienst van de macht"

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.