Home > > Guus Bauer en het locked-in syndroom

Guus Bauer en het locked-in syndroom

Guus Bauer - Foto: Rob Zwetsloot

Ooit heb ik een nacht in het ziekenhuis gelegen. Het OLVG. Daar hebben ze mijn gebroken arm weer aan elkaar geschroefd. Sinds die tijd voel ik me een beetje een cyborg. Ik herinner me ook de chirurg, die ik tegen een arts in opleiding hoorde zeggen: “Opereren, het mooiste wat er is”.

‘s Nachts werd ik uit mijn slaap gehouden door een om de zuster schreeuwende man. Hij schreeuwde ook om zijn vrouw. En de dokter. En zijn moeder. Sloeg onbegrijpelijke jammerklachten uit. Ramde op de rand van zijn bed.
De volgende dag kon ik thuis gaan bijslapen. Voelde me Archie, de man van staal.
Ik moest wel met leedwezen denken aan degenen die gedwongen zijn met een ernstige aandoening langere tijd in een instelling te verblijven.

Laatst kwamen deze herinneringen bovendrijven toen ik Guus Bauer sprak over zijn nieuwe boek 'Vogeljongen'.
Dat boek gaat over het zogenaamde locked-in syndroom. Als je dat hebt ben je een pechvogel. Ziet de toekomst er grauw en bleek uit. Blijft er niet veel over dan staren naar het plafond, of de vogels die hoog in de lucht vliegen. Maar niet voor Guus Bauer. Hij kreeg dit syndroom, overwon het en schreef er een boek over vanuit het perspectief van de patiënt. Hier een diepte-interview met hem https://youtu.be/H7jNzzonAUU


Reageer op "Guus Bauer en het locked-in syndroom"

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.