Home > > Ter herinnering aan Wim Brands

Ter herinnering aan Wim Brands

Het is al weer en tijdje terug dat ik Wim Brands tegenkwam. Enkele maanden. In de openbare bibliotheek. Waar anders? Hij ging daar iemand interviewen. Iemand die een boek had geschreven. Hij was vrolijk, opgewekt. Vriendelijk als altijd.
Ik hoor net dat hij depressief was en zelfmoord heeft gepleegd. 
Hier leest hij een gedicht voor over russen. De opname was voor mijn programma met de pompeuze en nogal van zelfoverschatting getuigende titel "Mr. Amsterdam" . Op een koude winterochtend aan de rand van de Staatsliedenbuurt. Ongeveer vijf jaar geleden.
Als hommage aan deze dode dichter publiceer ik dit filmpje hier nogmaals.


vier reacties op "Ter herinnering aan Wim Brands"

Hetty
-1-  Hetty:
Onbegrijpelijk. Wel zijn keuze. Ik sta versteld. Weet hier geen raad mee.
Arnoud
-2-  Arnoud :
Ik vind het ook een zwaar verlies. Ik heb hem eens ontmoet in Studio Desmet. Een heel aardige man. Zou het lezen van veel boeken op den duur dan toch depressief maken? Eerst Zwagerman, nu hij...
Suzie van der Heijden
-3-  Suzie van der Heijden:
Graag zou ik een bloem leggen bij zijn woning in de Staatsliedenbuurt - weet het adres niet.
Jarenlang was mijn zondagochtend ingevuld met 'Vrije Geluiden' en 'Boeken' Wim Brands.
Ik troost me nu met afleveringen van vroeger - dat helpt, kan ik een ander verdrietig iemand
aanraden. Zo probeer ik ook te ontdekken wát Wim de das om deed.
.. ik zal je missen - heel erg.
Leeft z'n hond nog, en zo ja wie zorgt dáár nu voor ?
Dankjewel voor alles,
Suzie
JohnN
-4-  JohnN:
Op mijn leeftijd raak ik hier erg van in de war. Ik had mijn moeilijkste tijd tussen 35 en 40 jaar, veel lezen hielp mij er overheen. Inmiddels al een heel stuk ouder krijgt de ''weltschmerz'' mij niet meer te pakken. Ik mis wel leeftijdgenoten die ik na vaker één na één de natuurlijke gang moet zien gaan. Dan houd ik moed met de blik op de opgewekt verder levende nog véél ouderen, die ik haast onsterfelijk waande: Leo Vroman, Drs.P (Hein Polzer), Hella Haasse, Remco Campert. Mensen met een diepzinnige positieve ziel. Maar ook daarvan is nu alleen de laatste nog in leven. Ook daarom kan ik verdrietig zijn maar het is te verdragen: voltooide volle levens.

Maar al die vijftigers van de laatste tijd, nauwelijks over de helft van het bestaan, vrijwillig de vergetelheid opgezocht: Rogi Wieg, Joost Zwagerman, nu Wim Brands. Wat is er in deze tijd dat zoveel mensen deze uitweg zoeken? Mijn verstand schiet tekort, evenals hun ervaren van medemenselijkheid blijkbaar. R.I.P. Wim.

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.