Home > > De pont

De pont

Ronald M. Offerman

Je hoort tegenwoordig de hele tijd hoe druk het in Noord is. Noord is populair. Noord is de zonnige kant van Amsterdam. Het voormalige armoedige Noord is helemaal trendy. Dit zijn geen benamingen die ik bedacht heb. Ik heb een paar jaar in Noord gewoond en ik was, onderweg naar mijn werk, altijd erg vroeg op de pont. Het was dan nog niet zo druk. Maar in de middag op de terugweg was het altijd vol. Ik kan me de pont ook haast niet stil herinneren. Ik weet zelfs nog de tijd dat er auto’s en bussen op stonden. Voor de IJtunnel klaar was. Toen stond hij altijd vol en het stonk er flink met die auto’s. Wat ik nou altijd gek vind aan al de verhalen die er tegenwoordig de ronde doen over Noord, is dat het lijkt alsof er vroeger niets was. Alsof het een grote lege woestijnachtige vlakte was waar niets gebeurde. Terwijl ik me toch heel goed kan herinneren dat er erg veel fabrieken stonden.

Er waren gigantische scheepswerven en er woonden ook erg veel mensen. Die mensen die moesten toch ook allemaal met de pont. Toen gingen er ook vele duizenden mensen heen en weer. Ik zag in een krantenartikeltje staan dat er iemand zei: “Ik vind de pont een van de leuke dingen van de stad, maar niet als het is zoals het nu is.”

Wat moet er nou leuk zijn aan de pont? De pont moet je van de ene naar de andere kant brengen. Je kunt mij niet vertellen dat de pont leuk is als het vriest en er natte sneeuw valt. Metro 54 is ook handig, maar leuk is iets anders.

De eerste meldingen over de pont zijn van ongeveer 1300. Toen waren er ook al klachten. In 1882 werden er anderhalf miljoen mensen vervoerd. Toch ook niet misselijk in die tijd. Waar gingen al die mensen heen vraag je je af?

De pont is leuk als je nergens heen hoeft en je geen haast hebt. Net of je op reis gaat. Maar als je vroeg naar je werk moet, dan zal de pont toch een vervelend oponthoud op je reis zijn. Maar ik zou hem niet willen missen. Dat zal voorlopig ook niet gebeuren. Ondanks de vele mooie plannen van fietsbruggen, voetgangerstunnels of het doortrekken van de Noordzuidlijn. Dus wen er maar aan.


drie reacties op "De pont"

JohnN
-1-  JohnN:
Noord is altijd een bedrijvig stuk Amsterdam geweest Ronald. In de eerste decennia na WO2 verdiende Amsterdam zijn geld nog steeds aan weerskanten van het IJ, in havens west en oost, Werkspoor en Stork - maar misschien nog wel het meest aan de noordkant met de grote scheepswerven en toeleveringsbedrijven en het Shell Lab.
De ''armoedigheid'' zoals jij het noemt is gekomen toen achter elkaar de scheepsbouw, reparatie en toelevering in elkaar zakte omdat dat werk naar de laagste lonenlanden wegvloeide.
Dat Noord eindelijk weer opbloeit de laatste jaren vind ik prachtig, en de pontjes mogen ook nog lang blijven, het is goed voor de geest even stil te moeten staan in plaats van almaar door te razen. Ik vind de tijd op de pont geen echt verloren tijd, even mijmeren hoeveel het IJ door de eeuwen heen heeft betekend voor de stad!
Manfred
-2-  Manfred:
Ik pleit voor een katapult. Met een bakje er aan voor 4-9 personen. Met een beetje goed mikken moet je vanaf het CS tot het Van der Pekplein kunnen komen.
Bart van der Kolk
-3-  Bart van der Kolk:
De 'pont' van centraal naar Noord was mijn eerste kennismaking met het gebied boven het IJ. Het zal in '60 geweest zijn dat ik met mijn vader voor het eerst, na met lijn 2 naar het CS gereden te zijn, door de toen nog enige grote stationshal liep, aan de noordkant gekomen moest constateren dat het sneeuwde, en wachtend op de pont die ons naar de Meeuwenlaan zou brengen keek ik mijn ogen uit, er was een pont die afvoer, na een reusachtige klep omhoog gedraaid te hebben, en bijna gelijk kwam er een pont aan, die zijn klep juist neerdraaide, daar mochten we op, in een smalle gang die alleen voor voetgangers en fietsers bestemd was, het middendeel was voor de bus en een paar auto's. Met ronkende diesels vertrok de pont, het leek wel zigzaggend tussen de containerschepen en de vrachtvaarders die richting sluizen voeren. Bij de Meeuwenlaan aangekomen, ging de klep omlaag, en ging eerst de bus, gevolgd door ander gemotoriseerd vervoer van de pont af, daarna mochten voetgangers en fietsers van de pont af. Mijn vader wist altijd boeiend te vertellen over de ADSM, en lopend met aan de linkerzijde de huizen die voor het personeel gebouwd waren, en rechts een muur met daarachter reusachtige stalen kranen, en verderop een poort met in giga-letters ADSM erop. Er liepen altijd mannen in besmeurde overals in en uit die poort. Verderop waren meer bedrijven, vooral las- en staalwerk, het rook er soms naar teer. Ik zal Noord, en vooral die oude pont nooit vergeten. Alle keren dat ik met de pont naar Noord ging was het druk! Zelfs s'nachts, laatste pont die ik deed van Noord naar het station waren er altijd mensen (2015). Die pont was leuk (altijd), en ik zou het een gruwelijkheid vinden om geen keuze meer te hebben tussen pont en NZ- lijn. De pont geeft lucht, de NZ-lijn verstikt!

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.