Home > > Expositie nieuwe leden Arti

Expositie nieuwe leden Arti

Arti - Foto: Arnoud Hugo

Vorige week was ik uitgenodigd in Rokin 112, het prachtige onderkomen van de Amsterdamse Kunstenaars Sociëteit Arti, waarover ik hier al eerder schreef (in december j.l.).
De uitnodiging was afkomstig van twee creatieve geesten die in 2016 zijn toegetreden. Het Arti lidmaatschap krijg je niet zomaar: er buigt zich eerst een serieuze beoordelingscommissie over. Reden voor Arti om elk jaar de uitverkorenen de gelegenheid te bieden zich royaal te presenteren in alle drie de bovenzalen van het historische pand.

Vrijdagavond was het dan zover: het openingsfeest van de nieuwe leden expositie. De weergoden waren de kunstenaars goed gezind, want in de loop van de middag hadden de felle regenbuien plaats gemaakt voor zomerse zonneschijn. De openslaande deuren van de sociëteitsruimte beneden konden de straat een beetje betrekken bij wat zich binnen afspeelde. Gezellige drukte, geanimeerde gesprekken met een drankje in de hand, want de opening van een nieuwe expositie is steeds als een grote verjaarspartij waar iedereen elkaar weer eens ziet en spreekt.

Achttien nieuwe leden deden hun best met hun werk de aandacht te trekken. Met wisselend succes uiteraard, want de persoonlijke voorkeur loopt binnen elk publiek nu eenmaal uiteen. En zo hoort het ook: smaken moeten verschillen voor het ontstaan van nieuwe ontwikkelingen. Ik ga dan ook geen 'recensie' schrijven en ook leg ik niet alle 18 deelnemers onder de loep. Liever bepaal ik me bij wat me als argeloze bezoeker opviel en bijgebleven is.

Hemelbed

Het enorme object dat me associeert met een groot hemelbed, achter een groep witte liggende dieren, in gestalte en houding herkenbaar als jonge tijgers en welpen. Gemaakt met vormen die zijn omwikkeld met linnen windsels, gefixeerd met gips. Toen ik meer over de maakster te weten kwam werd hun aanwezigheid duidelijk: Ciska de Hartogh ontwikkelde haar kunstenaarschap eerst in Zuid Afrika en later in Nederland. Specialiseerde zich op driedimensionale monumentale beeldende kunst. Het bouwsel achter de dieren blijkt inderdaad een soort hemelbed, van sloophout, groot genoeg om er royaal met 3 personen op te kunnen liggen. Het materiaal intrigeert me. Is het soms afkomstig uit oude houten huizen, nog met bedsteden waarin generaties hun nachtelijke uren doorbrachten? Moet ik hierop ontspannen gaan liggen om mijn fantasie over verleden mensenlevens de vrije loop te geven? De afgebladderde verflagen nemen me mee. Toch is dat misschien niet precies de bedoeling van de maakster, want de tijgers heb ik voor mijn fantasieën niet nodig. Als ik op het ''bed'' ga liggen (een A4-tje nodigt daartoe uit) zie ik boven me een batterij van monitoren waarop ik filmbeelden langs zie komen: afkalvende ijsbergen, vluchtende mensen, armoedige behuizingen, gezichten in angst. Ik vermoed: daar zijn de jonge tijgers voor, ze staan bijvoorbeeld voor bedreigde natuur! Maar volgens Ciska zijn het ook de beesten die in je dromen vanonder je bed tevoorschijn komen. Angsten van mensen met een onverwerkt trauma. ''Je moet de tijgers niet aaien, maar je hoeft er niet bang voor te zijn''. Ciska ontving van de UCLA in California ''the green apple of sustainable lifestyle'' voor haar werk. Verleden jaar stond de installatie bij ''Arti aan Zee'' in Bergen aan Zee, nu dus nog een keer te beleven in Amsterdam.

Entomologie

Op een wand hangt een drietal grote kleuren monitoren. Continu spelen zich natuurscenes af, onafhankelijk van elkaar. Fenomenaal in detail, perfectie in kleur, tegen een egale achtergrond – waardoor het lijkt alsof alles in een gewichtloze ruimte zweeft. Joos van de Plas verklaart dat deze creaties van haar ontstaan in het gebied tussen kunst en wetenschap. Zo is er een interactie tussen haar wetenschappelijke werk en haar tekeningen en schilderijen. Zij laat op de video's zien hoe bloemen zich ontplooien in versnelde opnamen, rupsen zich verpoppen en uitsluipen als bijzondere zeldzame vlinders, hoe libellen hun metamorfose uit het larvenstadium ondergaan.

Grote fotoposters van herkenbare plekken – de Bijlmerbajes staat voor chaotisch Amsterdam, een Griekse tempel staat voor een oudheid waar we zelf nooit deel van kunnen uitmaken – de beelden gaan neerwaarts over in graffiti-achtige tekens en vormen die ons bewust maken van de overmaat van onze actuele indrukken en gedachten in het ongeordende dagelijks bestaan. Zo wordt de omvattende vraag van Angeliek Ververs weergegeven: ''Doe ik ertoe – are you relevant?''

Fotowerk, video's en installaties zijn een belangrijk deel van onze ervaring in deze tentoonstelling. Yurie Umamoto voert zelfs een ''live performance'' uit. Zijn er dan helemaal geen ''gewone'' schilderijen meer? O ja hoor, van acryl tot aquarel, maar ze zijn wel in de minderheid.

Annie Schoterman toont rohrschach-achtige beelden, sommige in veranderende herhaling en een symmetrie die vanuit het middelpunt lijkt te ontstaan. Die geven mij een rustgevende indruk, wachtkamerkunst? Maar zij verklaart zelf te willen uitbeelden hoe een ongecontroleerde gerobotiseerde wereld er uitziet. De macht van aliens of een niet terug te draaien overwinning van oprukkende kunstmatige intelligentie? Juist een nachtmerrie waarvoor ik niet in de wachtkamer terecht wil komen... De abstracte schilderijen van Hedwig van der Heijden daarentegen laten me helemaal vrij in mijn beleving. Ze zegt: ''Ik zoek niet, ik vind!'' Een aansporing om op te volgen.

Fabrice Hünd's werk is verreweg het letterlijk kleurrijkst, daar valt echt niets op af te dingen. Zijn sprookjesachtige mens/dier figuren leven in een wereld die realistisch en tegelijk mythologisch is. Waarin natuur lieflijk en sfeer ontspannen lijkt ('de bosnimf en haar minnaar' is mijn favoriet) maar waar tussen gebladerte, in de lucht, of onder water, toch geheimzinnigheid schuilt. Gevaar?

Het publiek kan alles nog geruime tijd bewonderen: van 10 juni t/m 9 juli 2017. Met op donderdagavond 22 juni om 20:00u een speciale 'performance': Doghand door Astarti Athanasiadou en Stefania Petroula. Kostuums: Panagiotis Panagiotak Opoulos. Geluid: Stefano Sgarbi.

Update: uitgebreidere tentoonstellingsinformatie verwijderd. Is te vinden op de website van Arti.


vier reacties op "Expositie nieuwe leden Arti"

Diana
-1-  Diana:
Ik heb een keer een feestje bezocht in de Arti. We waren niet uitgenodigd, maar het was makkelijk om binnen te komen. Het feestje was erg tam, maar er werd heerlijke rock 'n roll gedraaid. We dansten en dronken een biertje. Het was best gezellig. Ondanks (of dankzijn) onze vrolijke bijdrage aan de sfeer moesten we ophoepelen van Simon. Het was zijn feest, en hij was niet blij met ons gedans en positieve vibraties. Jammer!
Bram
-2-  Bram:
@Diana: Ik geef Simon groot gelijk dat hij u en gevolg heeft verzocht om op te hoepelen, want wie geeft u het recht om zonder uitnodiging deel te nemen aan zijn feest? U vind dat u iets toevoegt met positieve vibraties en u vind het jammer, maar Simon op zijn feest vond u en gevolg waarschijnlijk zeer irritant. En waar Simon u heeft verzocht om op te hoepelen, had ik u zou het mijn feest zijn geweest met 100% zekerheid naar buiten gedonderd, maar ik ben dan ook geen kunstenaar.
JohnN
-3-  JohnN:
Mijn ervaringen met party's in het Sociëteitsgedeelte van Arti zijn ronduit positief. ik houd altijd voor ogen dat ik gast ben zonder te kunnen wijzen op een lidmaatschap. En als je ergens gast bent rust op je de verplichting je als gast te gedragen, dat betekent in mijn optiek dat je je een beetje aanpast aan de heersende sfeer, ik weet zeker dat je in de regel dan ook met respect behandeld wordt.
Als ik op een openingsfeestje van een expositie o.i.d. kom is dat steeds op uitnodiging van een of meerdere van de 800 leden. Natuurlijk staan die niet altijd voor de deur te wachten om mij aan het handje naar binnen te leiden, maar dat is geen probleem: ik ga gewoon naar binnen, zeg desgevraagd dat ik uitgenodigd ben en noem ten overvloede de naam van degene van wie ik een invité ben. (elk lid kan maximaal 3 personen mee naar binnen brengen). Vanaf dat moment hoor ik er gewoon bij. Zo gaat het al jaren.
Arnoud
-4-  Arnoud:
@JohN: een lid van de sociëteit kan aangesproken worden op het gedrag van zijn/haar introducee. Die moet dus oppassen wie hij meeneemt. ;-)

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.