Home > > Op de Kees de Jongenbrug

Op de Kees de Jongenbrug

Ronald M. Offerman

Ik moest verleden week een paar keer in de buurt van de Bloemgracht zijn. Zoals gewoonlijk was ik veel te vroeg voor de afspraak die ik had. Dat is niet zo erg, dan kan ik als ik toch te vroeg ben nog even door de buurt lopen waar ik moet zijn. Nu liep ik dus van de Bloemgracht naar de Prinsengracht. Even kijken naar de Westertoren (of ie er nog stond) Op de Kees de Jongen brug (brug 123), met uitzicht op de ingang van het Anne Frankhuis, bleef ik een tijdje staan  

Het was zoals altijd een drukte van belang tussen de Westerkerk en het Anne Frank huis. Drommen mensen die in de rij stonden om naar binnen te gaan. Ik ben er best vaak geweest maar de laatste jaren kom ik er niet meer. Vanaf de plek op de brug kon ik weer eens goed zien waarom niet.

Toeterende taxi’s, schreeuwende en bellen fietsers, claxonnerende brommers en natuurlijk grote groepen toeristen die nog naar binnen moesten of net binnen waren geweest. Veel van de toeristen die waren geweest verzamelden zich aan de waterkant. Ze bleken te wachten op allerlei soorten sloepen die als watertaxi fungeerde. De sloepen voeren af en aan. En de goedgemutste en vrolijke toeristen scheepten zich in. Zo nu en dan dreef er een bootje met daarin een vrolijk groepje mensen die waarschijnlijk een vrijgezellenfeestje aan het vieren waren. Er was er tenminste een uitgedost als Vrijheidsbeeld, dus het moet een feest geweest zijn, want zelfs de meest fanatieke Amerikaan gaat niet in het buitenland lopen verkleed als Vrijheidsbeeld. Hoewel je de laatste tijd niets meer zeker weet met die Amerikanen. Kortom, er hing een erg vrolijke sfeer in de omgeving van het Anne Frank huis. 

Ik ben ooit naar Auschwitz geweest, samen met mijn zoon die toen een jaar of twaalf was. Het maakte een diepe indruk op ons. Wij logeerden in een klooster niet ver van het voormalige kamp. In de paar straatjes die we door moesten naar het klooster was een vrolijke pizzeria en andere restaurantjes, winkeltjes waar ze allerlei dingetjes verkochten. Souvenirs dus. Ook door de vele mensen die daar liepen om de tijd te doden voordat hun bus, die op de nabijgelegen parkeerplaats stond, hing ook daar een vrolijke vakantiesfeer. Ik vroeg me toen af: hebben die mensen nou wel een idee waar ze net geweest zijn? 

Van de week op de Kees de Jongen brug  dacht ik eigenlijk hetzelfde toen ik naar alle vrolijke mensen op de Prinsengracht keek. Of is het huis slechts een ding dat ze kunnen afvinken op hun bucket list van” must have seen in Amsterdam”. Ik hoop het niet. Maar als ik al die vrolijkheid zie bij het Anne Frank huis dan vrees ik het ergste.


Reageer op "Op de Kees de Jongenbrug"

Reageren?  

Lees vooraf even de regels voor discussies op Amsterdam Centraal door.

Eigen afbeelding bij reacties? Ga naar gravatar.com en meld je aan met het mailadres dat je ook hier voor reacties gebruikt.

(verschijnt niet online, is nodig voor gravatar afbeelding)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spamreacties te voorkomen, wordt u gevraagd deze simpele vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.