Echte Amsterdammers lezen Amsterdam Centraal

Centrum op Amsterdam Centraal

Pulp

Een bijdrage van Ben de Wijn

Centrum - Het dagboek van Anne Frank heb ik niet gelezen en in het Anne Frank Huis ben ik nooit geweest. Zo, dat is er uit. Mocht je je hierdoor geroepen voelen me voor cultuurbarbaar, onmens of erger uit te schelden, ga vooral je gang. In mijn tijd stond het boek niet op de verplichte literatuurlijst en gingen de schoolreisjes naar de duinen, in Schoorl. Daarna is het er nooit van gekomen. Moet ik me nu schamen? Misschien wel. Maar ik doe het niet. Ik ken het verhaal, de verschrikkingen, het onrecht en de ellende. Dat vind ik genoeg.

Nu de boom van Anne dood is, is Nederland collectief verdrietig. Daar zijn we goed in, samen rouwen. Helemaal nu, want het gaat hier om een Hele Belangrijke Boom. Niet dat ik in de 41 jaar van mijn leven er ooit een gesprek met iemand over heb gevoerd of überhaupt gehoord heb van Anne’s boom, maar toch. De boom wordt in het dagboek beschreven en is dus van historische waarde. Iedereen, behalve ik blijkbaar, wist van het bestaan van de boom. We hadden er allemaal een speciale band mee. Vooral nu hij dood is.

Sociale cohesie: Amsterdam voor de Amsterdammers

Een bijdrage van Walther Ploos van Amstel

Op zaterdagochtend wakker worden met de zwoele en zoete geur van verse cannabis in het huis. De liefdevolle klanken van opera sopraan Jessye Norman bij het zondagse ontbijt. Om 4 uur ’s nachts uit je bed worden gebeld door zeven vrolijke, een beetje aangeschoten, Italiaantjes die hun sleutel kwijt zijn. We zijn het gewend. Het zijn de geuren en geluiden van het weekend.

Stadherstel heeft met steun van belastingcentjes een aantal panden naast ons opgeknapt. En dat was hard nodig. De nieuwe woningen zijn drie jaar geleden verkocht aan wat wij dachten dat de leukste buren van de wereld zouden worden. Al snel bleken de nieuwe eigenaren de appartementjes in de weekenden te verhuren aan toeristen. En dat gebeurt nu in een rap tempo in meer panden om ons heen. Ordinaire huisjesmelkers. Het mag allemaal niet volgens het bestemmingsplan, maar wie maakt je wat?

Liever kunst dan grijs

Een bijdrage van Tamira Combrink

Vertrutting? "De muurschildering van de populaire kunstenaarsgroep The London Police op de zijmuur van de Prinsengracht nummer 70 moet van de gemeente verwijderd worden." Zo meldt AT5 vandaag. Dit klinkt verontrustend. Ontmoediging van vrijzinnig burgerinitiatief is precies wat we niet moeten doen.

Bureau Monumenten en Archeologie vindt de schildering een ernstige ontsiering van het straatbeeld. Terwijl het voorheen een vieze plek was met afval en lelijke tags en dat bewoners daarom vorig jaar dit initiatief genomen hebben. Het gaat om een blinde grijze muur, die door deze ingreep schoon en bijzonder is geworden en in plaats van zwerfvuil nu toeristen trekt.

Mijn wenkbrauwen gaan hier toch wel van fronsen. Is dit wat we van Bureau Monumenten verwachten? Wordt hier niet in één klap een burgerinitiatief, een kunstwerk en een leuke ontaanharking van de stad aangepakt? Is dit niet precies de ‘vertrutting’ waar zovelen zich de laatste tijd over beklagen? Worden we zo de topstad voor creatieven waar men de mond vol van heeft?