Uit Maastricht, overlever in Amsterdam

J.C. Aachenende in Eijlders.  Eigen foto. Copyright Hernehim Cultuur.

Samen met Remco Campert behoort hij tot de oudste nog actieve Amsterdamse dichters, dus ja, ook hij is eerbiedwaardig. Dat heeft hij dan toch maar bereikt, de heer J.C. Aachenende (pseudoniem als dichter in plaats van het zorgvuldig bewaakte geheim van zijn ware naam).

Ik volg hem zo'n beetje, al ruim tien jaar, net als Conrad van de Weetering, laatstgenoemde al een paar jaar langer. Maar heel anders: bij Conrad was ik huisvriend, wij hadden lange gesprekken, dronken thee en gingen soms samen uit eten op de gracht. Van Aachenende heb ik al heel lang zijn telefoonnummer, ik weet waar hij woont en soms loop ik wel eens door die straat. Maar Aachenende kun je niet tutoyeren, hij blijft J.C. en die voorletters is het enige wat hij gemeen heeft met de populaire voetballer. Als vriend kan je niet zomaar aan de deur komen en zelfs na een gemoedelijk telefoongesprek weert hij afspraken af.
''Ik ben een kluizenaar en ik leef in een hol'', zei hij me eens alweer lang geleden. Liet me daarna twijfelen – maakte hij een grap, of schilderde hij zo de werkelijkheid van zijn bestaan?

Metoo slaat weer een klauw uit

Katarina Frostenson - Foto: Wikipedia Metoo beheerst de westerse wereld, met regelmaat slaat zij haar klauwen uit. Vaak te laat maar onbetwist terecht, echter in al dit wild geraas vallen er ook onbedoelde slachtoffers. Nu is dat de Nobelprijs voor de Literatuur 2018, waarvan de snippers over ons neerdalen. De Nobelprijzen zijn...

Zomergasten

O zeker, ik houd van Antwerpen en Gent. Natuurlijk ja, óók van Amsterdam, maar daarvan in de soort liefde die vermengd is met haat, misschien is die soort liefde wel de felste... Maar van Gent vooral in een onvoorwaardelijk soort vriendelijke genegenheid, warmte voor de mens, die...

Een kille dag in de aarzelende lente van 2018

F. Starik in 2010 - Bron: Wikipedia Geen biografische beschouwing, dat laat ik aan de ''redacteuren van bladen en literaire tijdschriften'' over. Gewoon een paar gedachten die opkomen, snippers van herinnering aan iemand. Op een dag dat het nog moet wennen dat hij of zij er niet meer is. Zo doet Starik het zelf ook: met de...

Poëzie zingt in de OBA

OBA - Foto: John Zwart Zo'n 15 jaar geleden is het nu, toen kwamen Riet Lamers en Jos van Hest, in de Centrale Openbare Bibliotheek die toen nog gevestigd was aan de Prinsengracht, op het idee om maandelijks een Open Podium te organiseren. De OBA ging niet alleen boeken uitdelen aan de bezoekers, maar ook een plek...

Kijk Amsterdam – De Bazel – Amsterdam Kijk!

De Bazel - John Zwart Het verbaast me als ik mensen spreek die soms al tientallen jaren in Amsterdam wonen, en die me dan bekennen nog nooit in het Stadsarchief te zijn geweest. Terwijl er zoveel te zien is over de rijke historie en het zelfs zonder speciale aanleiding al een belevenis is om het gebouw, waarin het...

IDFA

Rob Zwetsloot Het was de ouwe oproerkraaier Jan Vrijman die me ooit voor het karretje spande van het IDFA. Of ik daar niet wat tv-programmaatjes voor kon maken? Voor hun 3e editie. Want de nationale tv had geen interesse. Toen was het IDFA nog een klein filmfestivalletje in de Balie en de naastgelegen...

Uitkrant verwaarloost kerntaak

Rob Zwetsloot Hoewel het helemaal tegen mijn karakter ingaat wil ik hier toch even een potje klagen. Meestal ben ik de vrolijkheid zelf en het zonnetje in huis. Maar er zijn grenzen. Ik heb een klacht over de Amsterdamse Uitkrant, het blad waarvan ik verwacht het me zal gidsen door het overstelpende...

Impressie van een UITmarkt-zondag

Met La Traviata nog in de benen spoed ik mij naar het Muziekgebouw aan het IJ. In de Kleine Zaal speelt daar een jonge solist klassiek accordeon. Er kunnen maar 70 mensen in dus ik moet goed op tijd zijn. Nicolae Stiuca heet het 25 jaar jonge fenomeen, die al zo'n dozijn internationale...